Ωράριο Νυχτερινής Διασκέδασης και τροχαία ατυχήματα

ΩΡΑΡΙΟ ΝΥΧΤΕΡΙΝΗΣ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗΣ, ΠΟΤΟ, ΚΑΙ ΤΡΟΧΑΙΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ

Η μεταμεσονύχτια λειτουργία των νυχτερινών κέντρων διασκέδασης και μέχρι τις πρωινές ώρες, δεν μπορεί να κατανοηθεί από κοινό νουν. Δεν μπορούν αυτοί οι χώροι διασκέδασης να λειτουργούν 8μ.μ-2π.μ; Πιστεύουν οι επιχειρήσεις αυτές ότι είναι πιο επικερδείς όταν λειτουργούν μετά τα μεσάνυχτα και έως τις 6π.μ;

Διασχίζεις κεντρικές Λεωφόρους της Αττικής κατά τις πρωινές ώρες και όχι μόνο αστυνομία δεν υπάρχει για να ελέγξει την κατάσταση, αλλά τα περισσότερα φανάρια υπολειτουργούν ή δεν λειτουργούν καθόλου, πράγμα το οποίο δεν συνάδει με την επιτρεπόμενη λειτουργία της νυχτερινής ζωής στη χώρα.

Νεαρός οδηγός λέει το ανακοινωθέν, στις 6π.μ ξημερώματα Σαββάτου «ΓΙΑ ΑΓΝΩΣΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ» ξέφυγε από την πορεία του, μπήκε στο αντίθετο ρεύμα και προσέκρουσε σε διερχόμενο όχημα. Τα υπόλοιπα, γνωστά. Ή νεαρός οδηγός ξημερώματα Κυριακής παρέσυρε θανάσιμα και εγκατέλειψε οδηγό μηχανής ή πεζό και τα αίτια διερευνώνται. Έως πότε ΘΑ ΔΙΕΡΕΥΝΩΝΤΑΙ αυτά τα ίδια αίτια και να μην λαμβάνονται προληπτικά μέτρα για να τα αποφύγουμε;

Αν για οποιονδήποτε λόγο το κράτος δεν μπορεί να κουμαντάρει μία ασφαλή νυχτερινή ζωή στην χώρα τότε γιατί δεν την περιορίζει;

Αφού η Διεύθυνση Τροχαίας δικαιολογεί την απουσία της και επικαλείται έλλειψη προσωπικού, γιατί το Υπουργείο Εσωτερικών και άλλοι αρμόδιοι φορείς δεν ζητούν την μείωση του ωραρίου λειτουργίας των νυχτερινών κέντρων διασκέδασης;

Η Ελλάδα είναι πρώτη σε θανατηφόρα τροχαία «ατυχήματα» απ’ όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Περίπου 2000 άνθρωποι χάνονται κάθε χρόνο στον τόπο μας από τροχαία ατυχήματα και άλλοι τόσοι τραυματίζονται βαριά.

Σε μία χώρα στην οποία το 40% των οδηγών που ευθύνονται για τα θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα έχουν ποσοστό αλκοόλ στο αίμα περισσότερο του επιτρεπόμενου, το 0,25 mg ανά λίτρο εκπεμπόμενου αέρα τα οποία είναι τα ανώτερα επιτρεπόμενα όρια αλκοόλ σύμφωνα με τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας πρέπει να μειωθούν.

Τέσσερα στα δέκα τροχαία ατυχήματα οφείλονται σε μειωμένα αντανακλαστικά λόγω ξενυχτιού. Σε 20 έως 30% δε των ατυχημάτων όπου υπάρχει τραυματισμός ή θάνατος, αιτία είναι η κούραση.

Έχουμε γαλουχηθεί να ανεχόμαστε ένα παράλογο ωράριο διασκέδασης στο οποίο βολεύονται μόνο ορισμένες κατηγορίες ανθρώπων και το οποίο ακολουθούμε πιστά και μηχανικά χωρίς να ξέρουμε το γιατί.

Ακόμα και κατά τη διάρκεια των σχολικών εκδρομών, οι έφηβοι εκπαιδεύονται στον αφύσικο αυτό τρόπο ζωής και μάλιστα με την έγκριση των καθηγητών τους.

Τι κάνει το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων για να προστατεύσει τους μαθητές, όχι μόνο κατά τη διάρκεια των σχολικών εκδρομών αλλά και κάθε Σαββατόβραδο; Γονείς αγωνιούν για τους κινδύνους που διατρέχουν τα παιδιά τους τις νύχτες και μη μπορώντας να αντιδράσουν στον φαύλο κύκλο, υποκλίνονται μπροστά σε νόμους και συνήθειες που εξυπηρετούν συμφέροντα.

Δεν είναι λίγες οι φορές που η χώρα έχει διασυρθεί και ρεζιλευτεί από έκτροπα αρρωστημένων τουριστών σε τουριστικά μας θέρετρα λόγω του παρατεταμένου ωραρίου νυχτερινών κέντρων διασκέδασης. Τι κάνει γι αυτό το Υπουργείο Τουρισμού;

Το ωράριο λειτουργίας των νυχτερινών κέντρων δεν συνάδει καν με την Ορθοδοξία. Στο κάτω-κάτω, η Εκκλησία της Ελλάδας δε μπορεί να ανέχεται καθεστώς στο οποίο τα μέλη της γυρίζουν στο σπίτι την Κυριακή το πρωί όταν χτυπά η καμπάνα για την εκκλησία.

Δεν θα ‘πρεπε να επιβάλλει κανένας σε κανένα να κλείσει την επιχείρησή του όταν αυτή φυσικά λειτουργεί νόμιμα. Με ποιο δικαίωμα όμως αυτοί οι μερικοί εκμεταλλευόμενοι την νεανική απειρία και αθωότητα επιβάλλουν χωρίς ιδιαίτερο λόγο να κλείσουν πολλές οικογένειες τα σπίτια τους; Γιατί ωθούν νέα παιδιά «να κάνουν τη νύχτα μέρα» μ’ όλους τους κινδύνους που συνεπάγονται απ’ αυτό; Δεν μπορεί να είναι φυσιολογικό φαινόμενο η μεγάλη κοσμοσυρροή στα «επείγοντα» των εφημερευόντων νοσοκομείων μετά τα μεσάνυχτα και κατά τις πρωινές ώρες, κυρίως νέων, οι οποίοι έπεσαν θύματα τροχαίου, μέθης φυσιολογικής ή αφύσικης από ποτό βόμβα.

Επιβάλλεται να θεσπιστούν νόμοι οι οποίοι να περιορίζουν το ωράριο λειτουργίας των νυχτερινών κέντρων διασκέδασης, να καθορίζουν τις ηλικίες των ατόμων που θα μπορούσαν να τα επισκέπτονται, τα ποτά που θα μπορούσαν να σερβίρονται στα κέντρα αυτά ανάλογα με την κατηγορία στην οποία θα ανήκουν, καθώς και το ωράριο μεταξύ του οποίου θα μπορούσαν κάποια απ’ αυτά να σερβίρουν οινοπνευματώδη ποτά.

Να επιβάλλουν στα κέντρα αυτά την αναγραφή στην είσοδο και έξοδο του καταστήματός τους «Δεν οδηγούμε όταν πίνουμε».

Η διεύθυνση των καταστημάτων αυτών να υποχρεώνεται να ανακοινώνει ότι ο οδηγός της παρέας δεν θα έπρεπε να καταναλώνει αλκοολούχα ποτά, όπως και να είναι υποχρεωμένη να αναλαμβάνει να καλεί ταξί που θα μετέφερε θαμώνες του καταστήματος στην περίπτωση που θα έχουν καταναλώσει αλκοολούχα ποτά.

Επίσης, σ’ όλα τα τραπέζια και μπαρ των εν λόγω καταστημάτων να αναγράφεται «Το ποτό και το οδήγημα είναι ασυμβίβαστα».

Θα έπρεπε σε κάθε κέντρο νυχτερινής διασκέδασης με δυνατή μουσική, να υπάρχει ένας χώρος όπου οι επισκέπτες και κυρίως ο οδηγός να παραμένουν για ένα χρονικό διάστημα 10-15 λεπτών, να ηρεμούν και μετά να αποχωρούν. Η κατάσταση έκστασης που περιπίπτουν πολλοί θαμώνες οδηγοί μετά από χορό και δυνατή μουσική, μπορεί να είναι χειρότερη κι από κατανάλωση αλκοόλ.

Η λειτουργία των μεταμεσονύχτιων κέντρων διασκέδασης μόνο προβλήματα δημιουργεί. Εκτός από τα σοβαρά τροχαία ατυχήματα, τη χρήση ναρκωτικών, τη χρήση χαπιών έκστασης κ.τ.λ. με την αντιστροφή της νύχτας σε μέρα και αντίστροφα, κινδυνεύει η ψυχοσωματική υγεία των νέων, χάνεται και σβήνει η ισορροπία μεταξύ των μελών της οικογένειας, ανατρέπεται η σχέση του εφήβου με το σχολείο και την εκκλησία. Έμμεσες επιπτώσεις στην οικονομία του κράτους. Σ’ όλα αυτά τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα πολλοί κλείνουν τα μάτια, προσποιούνται ότι δεν τα βλέπουν, ότι δεν υπάρχουν και συνειδητά ή ασυνείδητα τα καλύπτουν. Διστάζουν να συζητήσουν για αλλαγές μήπως και κατηγορηθούν για οπισθοδρομικότητα, μήπως και θεωρηθούν ότι δεν συμβαδίζουν με το καινούριο, το μοντέρνο, το ρεύμα της εποχής. Διότι οι ίδιοι βαθιά μέσα τους είναι μπερδεμένοι και δεν ξεχωρίζουν τι είναι πρόοδος, τι είναι πολιτισμός και τι κατάντια.



Σεπτέμβριος 2008

Χρυστάλλα Χαραλαμπίδου

E-Mail Chrystalla57@gmail.com

chrystalla@tellas.gr

http://greekroadsafety.blogspot.com/

http://educationsuggestions.blogspot.com/

Το άρθρο έχει δημοσιευθεί πρόσφατα σε εφημερίδες, έχει δε σταλεί σαν εισήγηση στα Υπουργεία Εσωτερικών, Μεταφορών και Επικοινωνιών, Εθνικής Παιδείας και θρησκευμάτων, Ανάπτυξης, Τουριστικής Ανάπτυξης, Επικρατείας, Πολιτισμού, Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας στα Αρχηγεία της Ελληνικής και Κυπριακής Αστυνομίας και σε διάφορα αρμόδια Υπουργεία στην Κύπρο.

Έχει δε σταλεί ενημερωτικά στον αξιότιμο Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια, στο Πολιτικό γραφείο του κ. Πρωθυπουργού, στον Μακαριότατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο, στον Μακαριότατο Αρχιεπίσκοπο Κύπρου κ. Χρυσόστομο και σχεδόν σε όλα τα μέλη του Ελληνικού και Κυπριακού Κοινοβουλίου.

Εκπαίδευση μέσω τηλεοπτικών εκπομπών για ανάπτυξη οδικής συνείδησης

Εκπαίδευση μέσω τηλεοπτικών εκπομπών για ανάπτυξη Οδικής Συνείδησης

Η χώρα μας συνεχίζει και σήμερα να κατατάσσεται στις χειρότερες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο αφορά τα θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα.

Οι 1449 νεκροί των τροχαίων κατά τη διάρκεια του 2007 σύμφωνα με τα στοιχεία της Διεύθυνσης Τροχαίας Αθηνών, αποδεικνύουν ότι η αύξηση των προστίμων με την ισχύ του νέου Κ.Ο.Κ. δεν είναι αποτελεσματική. Το πρόβλημα ξεκινά από την μη αναπτυγμένη συνείδηση ασφάλειας όχι μόνο των κυβερνώμενων αλλά κυρίως των κυβερνώντων.

Οδική ασφάλεια για τους περισσότερους οδηγούς αυτοκινήτων δεν είναι η πρόληψη του τροχαίου ατυχήματος, αλλά η μείωση των αποτελεσμάτων του, διαθέτοντας διάφορα συστήματα ασφάλειας στο αυτοκίνητό τους. Γεγονός το οποίο δεν προστατεύει τους οδηγούς δικύκλων και κυρίως τους πεζούς, οι οποίοι κυκλοφορούν μαζί με τα τροχοφόρα στο οδόστρωμα, λόγω ανυπαρξίας πεζοδρομίων.

Πολλοί μιλούν για μη σωστή αστυνόμευση. Δεν εννοούν όμως να υπόκειται σε αστυνόμευση και ο εαυτός τους. Οι ίδιοι τρέχουν. Τα αντανακλαστικά τους λειτουργούν στο ακέραιο. Των άλλων είναι που δεν λειτουργούν.

Οι ταβέρνες είναι γεμάτες, το ποτό δίνει και παίρνει από μικρούς και μεγάλους. Κάθονται στο τιμόνι, αλλά οι ίδιοι νιώθουν μια χαρά. Μπορούν να οδηγήσουν. Οι υπόλοιποι είναι που κινδυνεύουν και που τους μειώνονται τα αντανακλαστικά. Οι ίδιοι έχουν βιονικές δυνάμεις.

Οι περισσότεροι μιλούν για εκπαίδευση στα σχολεία, των νέων. Θεωρώντας τον εαυτό τους εκπαιδευμένο, αυτοκατατάσσονται στην άλλη πλευρά, αγνοώντας ότι οι 75.000 νεκροί και περισσότεροι από 1.200.000 τραυματίες από το 1965 έως το 2000 στην Ελλάδα έγιναν από την προηγούμενη γενιά, δηλαδή τη δική τους.

Οδική ασφάλεια για τη Διεύθυνση Τροχαίας είναι η τήρηση του Κ.Ο.Κ. εκ μέρους των πολιτών. Η αδυναμία της όμως να επιβληθεί στα αστυνομικά όργανα για σωστή αστυνόμευση δεν την απασχολεί ιδιαίτερα.

Τα Όργανα της Τάξεως έχουν επικεντρωθεί στην επιβολή προστίμων για παραβίαση της λεωφορειολωρίδας και του Δακτυλίου, δεν τους καίγεται όμως καρφί για τους οδηγούς που κυκλοφορούν στην λωρίδα έκτακτης ανάγκης και οι οποίοι θέτουν συνανθρώπους τους σε κίνδυνο.

Το Κράτος τρομάζει τους πολίτες με υψηλά πρόστιμα για παραβιάσεις άρθρων του Κ.Ο.Κ., τους καθησυχάζει όμως ότι δέχεται πληρωμές με έκπτωση 50% εάν το πρόστιμο πληρωθεί εντός 10 ημερών, επιβεβαιώνοντας την εισπρακτική σημασία του.

Κυβερνώντες και αρμόδιοι υπουργείων κάνουν κηρύγματα, μιλώντας για μη αναπτυγμένη οδική συνείδηση όχι των ιδίων, αλλά μόνο των κυβερνώμενων. Επαληθεύουν έτσι τον μύθο του Αισώπου που λέει ότι ο κάθε άνθρωπος κουβαλάει μαζί του δύο σάκους. Τον μεν έμπροσθεν, τον δε όπισθεν. Μπροστά του έχει το σάκο με τα κακώς κείμενα των άλλων και τα βλέπει. Πίσω του όμως έχει το σάκο με τα δικά του χάλια, τα οποία δεν βλέπει…

Αντιγράφουν στα τυφλά άρθρα από Κώδικες Οδικής Κυκλοφορίας άλλων χωρών, που δεν μπορούν να εφαρμοστούν στην Ελλάδα. Σε μία χώρα όπου το 30% των νεκρών από τροχαία ατυχήματα είναι πεζοί, εφαρμόζουν φάσκοντας και αντιφάσκοντας στις χωρίς πεζοδρόμια πυκνοκατοικημένες μας περιοχές, όρια ταχύτητας τα οποία αποτρέπουν τους πεζούς να κυκλοφορούν, ενώ ταυτόχρονα διατυμπανίζουν και επιδιώκουν τη μείωση της χρήσης των ιδιωτικών αυτοκινήτων. Δημιουργούν από αμάθεια, ανοργανωσιά και ανευθυνότητα ένα φαύλο κύκλο, παίρνοντας στο λαιμό τους όλους μας.

Το Κράτος έχει αναθέσει στους Δήμους την κατεξοχήν αρμοδιότητα σήμανσης και σηματοδότησης της περιοχής τους, απαλλάσσοντας εαυτόν τόσο από την ευθύνη των ατυχημάτων όσο και από τα έξοδα. Χωρίς να εκπαιδεύσει ούτε Δημάρχους, ούτε προσωπικό, παράτησε τους πολίτες απροστάτευτους, σε δρόμους άκρως επικίνδυνους τόσο για τη ζωή τους όσο και για τη σωματική τους ακεραιότητα. Τεχνικές υπηρεσίες Δήμων απαρτίζονται από υπαλλήλους ασχέτων ειδικοτήτων έτοιμων να συνταξιοδοτηθούν. Τμήματα Δήμων με ονομασίες όπως «Τμήμα μελετών σήμανσης και σηματοδότησης» είναι παραπλανητικά, μη έχοντας καμία σχέση με το αντικείμενο. Το αποτέλεσμα, ελλιπής μεν κάθετη σήμανση, ανύπαρκτη δε οριζόντια. Τολμώντας δε να αποταθείς στην περιφέρεια στην οποία υπάγεται κάποιος Δήμος για να εκφράσεις τα παράπονά σου, βρίσκεσαι προ απροόπτων αντιδράσεων, που μοιάζουν με ταινία τύπου «η κυρά μας η μαμή».

Οι Νομαρχίες από άγνοια αναθέτουν έργα συντήρησης δρόμων ταχείας κυκλοφορίας σε εταιρείες οι οποίες ξέρουν μόνο να ασφαλτοστρώνουν, χωρίς να έχουν καμία σχέση με οδική ασφάλεια. Θλιβερό αποτέλεσμα οι δρόμοι μας να έχουν τόσο ερασιτεχνική σήμανση όσο και σηματοδότηση.

Το Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών, το κατ’ εξοχήν αρμόδιο Υπουργείο που θα έπρεπε να ασχολείται με οδική ασφάλεια, δεν συμπεριλαμβάνει καν στην ονομασία του τη φράση οδική ασφάλεια. Ακόμα ένα δείγμα της μη αναπτυγμένης συνείδησης οδικής ασφάλειας του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος. Το αντικείμενο δε των διαφόρων τμημάτων του εν λόγω Υπουργείου που περιέχουν την λέξη οδική ασφάλεια, στην πράξη δεν συνάδει με την ονομασία τους.

Η διαμορφωμένη έννοια οδικής ασφάλειας και τήρησης του Κ.Ο.Κ. στο μυαλό των «αρμοδίων», περιορίζεται στην μη οδήγηση υπό την επήρεια οινοπνεύματος, στην μη παραβίαση της φωτεινής σηματοδότησης και του ορίου ταχύτητας, στη χρήση ζώνης ασφαλείας, κράνους και γενικά στην τήρηση των άρθρων του Κ.Ο.Κ. που αφορούν τους απλούς πολίτες.

Τα οποιαδήποτε άρθρα του Κ.Ο.Κ. τα οποία παραβιάζει το ίδιο το κράτος, περνούν απαρατήρητα, χωρίς να τίθεται θέμα ούτε προστίμου, μήτε ευθύνης. Π. χ το άρθρο 10 το οποίο αναφέρεται στη σήμανση και σηματοδότηση και το άρθρο 5 το οποίο αναφέρεται στις διαγραμμίσεις, τις οποίες οι περισσότεροι υπεύθυνοι τόσο του ΥΠΕΧΩΔΕ όσο και των Δήμων θεωρούν σαν ένα είδος προαιρετικής διακόσμησης, ένα είδος… graffiti στο οδόστρωμα.

Και όμως ασφαλής διέλευση δρόμων δεν υπάρχει χωρίς οριζόντια σήμανση. Με την οριζόντια σήμανση καθορίζονται αυστηρά οι τοποθεσίες όπου μπορούν να κινηθούν τόσο τα οχήματα όσο και οι πεζοί. Με τα διάφορα σύμβολα στο οδόστρωμα προετοιμάζεται ο διερχόμενος οδηγός. Η οριζόντια σήμανση είναι αυτή που προλαμβάνει το ατύχημα και όχι μία πινακίδα η οποία όταν ξαφνικά κάνει την εμφάνισή της ίσως είναι πολύ αργά.

Το 82% των ατυχημάτων γίνεται σε γειτονιές των πόλεων λόγω του υπερβολικού αριθμού τροχοφόρων και πεζών, λόγω των πολλών χτισμάτων, των παράνομα παρκαρισμένων αυτοκινήτων που πολλές φορές δεν αφήνουν τον οδηγό να αντιληφθεί πού υπάρχει δρόμος και πού όχι. Τα περισσότερα από αυτά θα μπορούσαν να αποφευχθούν όχι μόνο αν μειωνόταν το όριο ταχύτητας στις πυκνοκατοικημένες περιοχές, αλλά και εάν το κράτος τηρούσε μερικές απλές και ανέξοδες παραγράφους του άρθρου 5 του Κ.Ο.Κ. «Η αναγραφή μιας συνεχούς γραμμής επί του πλάτους της λωρίδας κυκλοφορίας, η οποία καθορίζει τη θέση προ της οποίας οι οδηγοί είναι υποχρεωμένοι να διακόψουν την πορεία τους λόγω της πινακίδας του stop. Στα πιο επικίνδυνα σημεία ένα αναγραφόμενο stop στο οδόστρωμα».

Κανένας δεν αμφιβάλλει ότι η νέα γενιά πρέπει να εκπαιδευτεί, τα παιδιά να διδάσκονται πώς να κυκλοφορούν στους δρόμους. Τα πάρκα όμως κυκλοφοριακής αγωγής τα οποία διαθέτουν ορισμένοι μόνο Δήμοι, δεν εξυπηρετούν σε τίποτα, όταν τα παιδιά διαπιστώνουν ότι οι ωραίες προς το παρόν φρεσκοβαμμένες διαβάσεις πεζών βρίσκονται μόνο εκεί. Δεν εξυπηρετούν σε τίποτα εάν τα παιδιά τα επισκέπτονται μόνο για μία φορά, όπως ακριβώς επισκέπτονται ένα μουσείο ή ένα ζωολογικό κήπο.

Οι μεγαλύτεροι μαθητές Λυκείων, πρέπει εκτός από κυκλοφοριακή αγωγή, να διδάσκονται, να αναλύουν και να κρίνουν τα άρθρα του ισχύοντα Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας από ειδικούς και όχι από καθηγητές άσχετους με το αντικείμενο. Να βλέπουν βιντεοσκοπήσεις με δρόμους άλλων χωρών με σωστή σήμανση και σηματοδότηση, για να μπορούν να κάνουν την σύγκριση με τους δικούς μας. Να μαθαίνουν ποια συστήματα απόκτησης διπλώματος οδήγησης ισχύουν σε άλλες χώρες και να τα συγκρίνουν με το δικό μας. Να παρουσιάζουν εργασίες και εισηγήσεις για μείωση των τροχαίων ατυχημάτων στην Ελλάδα.

Εκπαίδευση όμως για ανάπτυξη συνείδησης οδικής ασφάλειας χρειαζόμαστε όλοι. Όχι μόνο τα παιδιά. Είναι παράλογο να συνεχίσουμε να σκοτωνόμαστε μέχρι να μεγαλώσει η επόμενη γενιά.

Το Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών, σε συνεργασία με το ΥΠΕΧΩΔΕ και την Διεύθυνση Τροχαίας, θα μπορούσαν να παρουσιάζουν τουλάχιστο μια φορά την εβδομάδα σε κρατικό κανάλι, εκπομπή που να αφορά την οδική ασφάλεια. Στην εκπομπή θα πρέπει να είναι πάντα παρόντες τόσο εκπρόσωποι των εν λόγω Υπουργείων, όσο και της Διεύθυνσης Τροχαίας. Θα μπορούσε να είναι καλεσμένοι συγκοινωνιολόγοι, καθηγητές και ειδικοί στο θέμα οδική ασφάλεια, υπεύθυνοι διαφόρων τμημάτων Δήμων, Περιφερειών και Νομαρχιών. Να γίνονται συζητήσεις, στις οποίες θα μπορούσαν οι τηλεθεατές να παρεμβαίνουν, να ρωτούν, να εισηγούνται ή να καταγγέλλουν. Να προσκαλούνται αρμόδιοι από τα αντίστοιχα Υπουργεία άλλων χωρών, που να μας πληροφορούν για τις πολιτικές που έχουν εφαρμόσει στις χώρες τους για μείωση των τροχαίων ατυχημάτων, για να ενημερωθούμε, να κρίνουμε και να απαιτήσουμε. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι χρειαζόμαστε τη βοήθεια των χωρών αυτών και να σταματήσουμε τους εγκληματικούς πειραματισμούς εις βάρος της ανθρώπινης ζωής και σωματικής ακεραιότητας.

Θα μπορούσαν να βιντεοσκοπηθούν από διάφορες Σχολές, οι διδασκαλίες μαθημάτων σχετικές με οδική ασφάλεια εν ώρα μαθήματος, οι οποίες να προβάλλονται στα πλαίσια αυτών των εκπομπών. Π. χ. διδασκαλίες από το τμήμα συγκοινωνιολόγων των διαφόρων Πολυτεχνείων, τμημάτων Τ.Ε.Ι. και Ι.Ε.Κ. Επίσης τα μαθήματα όπως διδάσκονται στους εκπαιδευτές οδήγησης. Μάλιστα, θα μπορούσαν να βιντεοσκοπηθούν και να μεταφραστούν στην Ελληνική γλώσσα, η διδασκαλίες παρόμοιων μαθημάτων από αντίστοιχες Σχολές της Σουηδίας, Ολλανδίας, Μ. Βρετανίας και άλλων Ευρωπαϊκών χωρών, οι οποίες έχουν τόσο μειωμένο αριθμό τροχαίων ατυχημάτων όσο και άριστη σήμανση.

Να γίνεται μέσω αυτής της εκπομπής εκπαίδευση με ειδικά σεμινάρια, του προσωπικού των τμημάτων των διαφόρων Δήμων που ασχολούνται με μελέτες σήμανσης και σηματοδότησης.

Στην εκπομπή, τηρουμένων φυσικά των απαραίτητων κανόνων δεοντολογίας, θα μπορούσε να γίνεται αναφορά σε διάφορες περιπτώσεις τροχαίων ατυχημάτων, με συνεντεύξεις ανθρώπων που έχουν εμπλακεί σε ατυχήματα, που έχουν χάσει αγαπημένα τους πρόσωπα ή έχουν μείνει ανάπηροι από ατυχήματα. Ως εκ τούτου, να υποδεικνύεται στους πολίτες τι θα μπορούσαν να κάνουν για να τα αποφύγουν. Μπορεί αυτή η αναφορά να είναι δυσάρεστη. Είναι καλύτερα, από το να ζούμε με την ψευδαίσθηση ότι δεν υπάρχουν ούτε ατυχήματα, ούτε θύματα, ούτε ανάπηροι. Είναι προτιμότερο να μαθαίνουμε και να διδασκόμαστε, για να μπορέσουμε να αποτρέψουμε όσο γίνεται τη δυσάρεστη και σκληρή πραγματικότητα.

Με την εκπομπή αυτή θα επιτευχθεί ο πολυσυζητημένος συντονισμός των διάφορων εμπλεκόμενων φορέων για μια σωστή πολιτική αποφυγής των τροχαίων ατυχημάτων. Θα αναπτυχθεί η οδική συνείδηση μικρών και μεγάλων, απλών πολιτών και κυβερνώντων, με αποτέλεσμα την επίτευξη σωστής οδικής συμπεριφοράς, σωστής αστυνόμευσης, αλλά και σωστής σήμανσης και σηματοδότησης των δρόμων μας, με επακόλουθο την κατάταξή μας στις καλύτερες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο αφορά τα τροχαία ατυχήματα και όχι στις χειρότερες όπως είμαστε σήμερα.

Τόσο η οδική συμπεριφορά όσο και η ανεπτυγμένη συνείδηση ασφάλειας, είναι στοιχεία πολιτισμού μιας χώρας και είναι άδικο να αφήνουμε άλλους λαούς να μας κρίνουν βασιζόμενοι σ’ αυτά τα στοιχεία.

Εισηγήσεις μου οι οποίες αφορούν τη σχολική εκπαίδευση έχουν αποσταλεί με επιστολή στον πρόεδρο του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου κύριο Βλάχο αρ. πρωτοκόλλου 139, καθώς και στον Υπουργό Παιδείας κύριο Στυλιανίδη αρ. πρωτοκόλλου 16 8/01/08. Εισηγήσεις μου που αναφέρονται στην εκπαίδευση των τμημάτων μελετών σήμανσης των διαφόρων Δήμων έχουν αποσταλεί με επιστολή μου στον Υπουργό Εσωτερικών κύριο Προκόπη Παυλόπουλο αρ. Πρωτοκόλλου 1269 26/03/08. Εισηγήσεις μου που αναφέρονται στην ανάπτυξη συνείδησης οδικής ασφάλειας μέσω τηλεοπτικών εκπομπών έχουν αποσταλεί στον Υπουργό Μεταφορών και Επικοινωνιών κύριο Κωστή Χατζηδάκη αρ. Πρωτοκόλλου 56 8/01/08, στον Υπουργό ΥΠΕΧΩΔΕ κύριο Γεώργιο Σουφλιά αρ. πρωτοκόλλου 2138 15/01/2008, στον Υπουργό Επικρατείας κύριο Θεόδωρο Ρουσόπουλο αρ. Πρωτοκόλλου 8274 24/03/08, στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής αρ. Πρωτοκόλλου 1017/5/6 Α 24/12/07, στη Γενική Διεύθυνση Παραγωγής Προγράμματος της ΝΕΤ και ΕΤ1 (κύριο Ζωγόπουλο) αρ. πρωτοκόλλου 40 18/01/08, στη Διεύθυνση Παραγωγής Προγράμματος της ΝΕΤ (κύριο Γόντικα) αρ. Πρωτοκόλλου 735 20-3-08/2, καθώς και στους Διευθυντές Παραγωγής Προγράμματος των ιδιωτικών καναλιών ΑΝΤ1 (κύριο Λάτσιο), ALTER (κύριο Χαλάτση), ALPHA (κυρία Σασλόγλου) και MEGA (κύριο Μπούτο)

Χαραλαμπίδου Χρυστάλλα
Ζωγράφου

Μάρτιος 2008

Το άρθρο έχει αποσταλεί μαζί με άλλες εισηγήσεις μου για ανάπτυξη οδικής συνείδησης σχεδόν σε όλα τα μέλη του Ελληνικού και Κυπριακού Κοινοβουλίου, σχεδόν σε όλα τα μέλη της Ελληνικής και Κυπριακής Κυβέρνησης, στον κ. Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, στον κ. Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, σε Ευρωβουλευτές, σε αρχηγούς κομμάτων, σε Τμηματάρχες και Διευθυντές τμημάτων του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών, Υπουργείου Εσωτερικών, Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, Διεύθυνση Τροχαίας και Αρχηγείο Ελληνικής και Κυπριακής Αστυνομίας, στο Ινστιτούτο Οδικής Ασφάλειας ΙΟΑΣ "Πάνος Μυλωνάς", Διευθυντές Παραγωγής Προγράμματος καθώς και Διευθυντές Ειδήσεων και Ενημέρωσης Κρατικών και Ιδιωτικών ραδιοτηλεοπτικών καναλιών, παρουσιαστές νυχτερινών δελτίων ειδήσεων, παρουσιαστές πρωινών και άλλων εκπομπών, σχεδόν σε όλους τους Δήμους, Νομαρχίες και Περιφέρειες της χώρας, σε πολλούς εκπαιδευτές οδήγησης, σε πολλά περιοδικά και πολλές εφημερίδες.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ, ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΤΡΟΧΑΙΑΣ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

Εκλογές και Συνείδηση Ασφάλειας

Εκλογές και

Συνείδηση ασφάλειας

Αναρωτιέται κανείς σε ποιο βαθμό ο λαός αυτός έχει ανεπτυγμένη συνείδηση ασφάλειας, όταν ακόμα και κατά τη διάρκεια προεκλογικής περιόδου, κανένας αρχηγός πολιτικού κόμματος δεν ανέφερε μέτρα προστασίας τα οποία θα έπρεπε να ληφθούν, για να απαλλαγεί η χώρα από τη σημερινή μάστιγα που λέγεται τροχαίο ατύχημα. Και το χειρότερο απ’ όλα, ούτε οι πολίτες το απαίτησαν.

Αναρωτιέται επίσης κανείς τι θα γινόταν, αν τα θύματα των 1494 νεκρών και 2056 βαριά τραυματιών του 2006 ήταν όλα θύματα μιας ημέρας ή μιας εβδομάδας. Θα αναζητούσαμε ευθύνες, θα απαιτούσαμε προληπτικά μέτρα, τα κανάλια θα παρουσίαζαν ατέλειωτα δελτία ειδήσεων. Οι νεκροί αυτοί και οι βαριά τραυματίες συμπεριλαμβανομένων και αυτών που έμειναν ανάπηροι, έχουν σκορπίσει πόνο και δυστυχία σε δεκάδες ανθρώπους γύρω τους. Αυτός ο ίδιος πόνος, η ίδια δυστυχία και τα ίδια ψυχολογικά προβλήματα κυρίως σε παιδιά, σκορπίζονται κάθε χρόνο με τον ίδιο περίπου αριθμό θυμάτων.

Περίπου 75.000 νεκρούς και περισσότερους από 1.200.000 τραυματίες από το 1965 έως το 2000 είναι ο απολογισμός των θυμάτων σε τροχαία. Ο συνολικός αριθμός νεκρών και τραυματιών στην Ελλάδα από τους δύο Παγκοσμίους πολέμους, τους Βαλκανικούς και της Κύπρου, είναι μικρότερος από το συνολικό αριθμό νεκρών από τροχαία μεταξύ του 1965 και του 2000.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Διεύθυνσης Τροχαίας, οι νεκροί σε τροχαία ατυχήματα από το 1990 έως το 2005 σ’ ολόκληρη την Επικράτεια είναι 31.246, οι σοβαρά τραυματίες 56.224, οι δε ελαφρά 407.493. Οι Ελληνικοί δρόμοι είναι κυριολεκτικά ένα πεδίο μάχης με θύματα περισσότερα από αυτά των πολέμων. Εμείς όμως, έχουμε την ψευδαίσθηση ότι ζούμε σε μία χώρα ειρηνική και ότι δεν είμαστε φιλοπόλεμοι.

Δεν είναι δυνατόν οι εκάστοτε κυβερνώντες αυτής της χώρας να έχουν συνείδηση ασφάλειας, όταν περνώντας καθημερινά από δρόμους γεμάτους παγίδες, με ελλιπή και υποτυπώδη σήμανση, χωρίς διαγραμμίσεις, δεν βλέπουν και δεν συνειδητοποιούν τον κίνδυνο.

Δεν είναι δυνατόν ο ίδιος ο Πρωθυπουργός μας να πιστεύει και να δηλώνει ότι η Ελλάδα είναι μία χώρα «ασφαλής», όταν η χώρα μας κατατάσσεται στις χειρότερες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο αφορά τα θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα. Όταν γίνεται σύσταση σε Ευρωπαίους τουρίστες από τη χώρα τους να μην κάνουν τουρισμό με αυτοκίνητο στην Ελλάδα, όπως ακριβώς γίνεται σύσταση σε μας να μην τρώμε εκτός ξενοδοχείου σε ορισμένες τριτοκοσμικές χώρες. Όταν δεν υπάρχουν όχι μόνο ναυαγοσώστες αλλά ούτε και σημαδούρες στις παραλίες μας.

Η ουσία και η λύση των προβλημάτων βρίσκεται σίγουρα στην πρόληψη και όχι στον απολογισμό. Έννοιες τις οποίες τάχα όλοι καταλαβαίνουμε μετά από μεγάλες τραγωδίες. Τις μέρες που θρηνούμε θύματα μετά από πυρκαγιές, παιδιά που έπεσαν θύματα ασυνείδητων στο πέταλο του Μαλιακού, μαθητές που έπεσαν θύματα τροχαίων και έμειναν ανάπηροι ενώ γύριζαν ξέγνοιαστα από το σχολείο, νέους που ασχολήθηκαν με sports στις όχθες ποταμών.

Ζωγράφου
Σεπτέμβριος 2007

Χαραλαμπίδου Χρυστάλλα

Το άρθρο έχει αποσταλεί σαν διαμαρτυρία σχεδόν σε όλα τα μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Από: ak@apkaklamanis.gr
Αποστολή: Thursday, October 11, 2007 2:40 P
Προς: chrystalla@tellas.
Θέμα: ΑΠΑΝΤΗΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Σας ευχαριστώ θερμά για το ηλεκτρονικό σας μήνυμα.
Συμφωνώ απολύτως μαζί σας. Το ζήτημα της οδικής ασφάλειας πρέπει να απασχολήσει ολόκληρο τον πολιτικό κόσμο, αλλά και την ελληνική κοινωνία, με στόχο την καλλιέργεια και στη χώρα μας μιας νέας «συνείδησης ασφάλειας», όπως επισημαίνετε και στο άρθρο σας.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΧΡ. ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ
ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΠΑΣΟΚ Β’ ΑΘΗΝΑΣ
πρ. ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

www.apkaklamanis.gr

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Από: Michalis Chrisochoidis [michalis@chrisochoidis.gr]
Αποστολή: Friday, October 05, 2007 7:23 PM
Προς: chrystalla@tellas.gr
Θέμα: Οδική Ασφάλεια

Αγαπητή κα. Χαραλαμπίδου,

Το ζήτημα της οδικής ασφάλειας αποτέλεσε μια από τις βασικές προτεραιότητές μου και ως Υπουργού Δημόσιας Τάξης την περίοδο 1999-2003. Σας θυμίζω το πρόγραμμα ΚΑΘ’ ΟΔΟΝ του οποίου υπήρξα εμπνευστής και τη συγκεκριμένη περίοδο είχε συμβάλει σε πολύ σημαντική μείωση θανάτων και τραυματισμών από τροχαία. Επιθυμώ να αναπτύξω δράση για το ζήτημα αυτό και ως Βουλευτής της Β΄ Αθηνών. Εσείς εμπλέκεστε σε κάποια ομάδα πολιτών που ασχολείται με το εν λόγω θέμα; Αν ναι, θα με ενδιέφερε να έρθουμε σε επαφή και να αναζητήσουμε μαζί κοινούς τρόπους δράσης ώστε το σημαντικό αυτό ζήτημα να μπει ακόμη πιο επιτακτικά στη δημόσια ατζέντα όπως και την ατζέντα των κομμάτων.

Φιλικά,
Μιχ. Χρυσοχοϊδης
Υγ. Αν θέλετε επικοινωνείτε μαζί μου σε αυτή την ηλεκτρονική διεύθυνση.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Από: Φώτης Κουβέλης [kouvelis@activenet.gr]
Αποστολή: Monday, October 08, 2007 2:22 PM
Προς: chrystalla@tellas.gr

Κυρία Χαραλαμπίδου,

Ευχαριστώ για το μήνυμα – διαμαρτυρία που μου στείλατε, καθώς και για το σχετικό άρθρο σας.

Είναι ορθή η επισήμανσή σας. Όμως δεν είναι το μόνο θέμα που δεν συζητήθηκε προεκλογικά, χωρίς βέβαια αυτό να αποτελεί δικαιολογία. Επανειλημμένα έχω αναδείξει το ζήτημα στη Βουλή, στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου.

Το ίδιο θα πράξω και τώρα.

Με τιμή
Φώτης Κουβέλης

Φώτης Κουβέλης
Βουλευτής Β’ Περιφέρειας Αθήνας
Κρϊεζώτου 4, 106 71 Αθήνα
e-mail kouvelis@activenet.gr kouvelis@parliament.gr

Η Αθήνα πρέπει να ρυμοτομηθεί από την αρχή

Η Αθήνα πρέπει να ρυμοτομηθεί από την αρχή

Η Αθήνα όπως και άλλες Ελληνικές πόλεις, αναπτύχθηκαν με πολύ γρήγορους ρυθμούς χωρίς προδιαγραφές, χωρίς να προβλέπεται ούτε η ασφάλεια των κατοίκων μήτε οι διάφορες ανθρώπινες ανάγκες τους.

Οπουδήποτε όμως στοιβάζεται πέραν του φυσιολογικού ορίου κόσμος και αντικείμενα, είτε αυτό είναι ιδιωτικής χρήσεως αυτοκίνητο, είτε λεωφορείο, είτε πλοίο, είτε τρένο, είτε αεροπλάνο, είτε κέντρο διασκέδασης είτε σχολείο κ.τ.λ. είναι αδύνατο να τηρηθούν τα απαραίτητα μέτρα ασφάλειας.

Το 82% των ατυχημάτων γίνεται σε γειτονιές των πόλεων λόγω του υπερβολικού αριθμού τροχοφόρων και πεζών. Με το παραμικρό λάθος του οδηγού κάθε τροχοφόρου ή πεζού, υπάρχει πάρα πολύ μεγάλη πιθανότητα εμπλοκής σε ατύχημα. Το 30% των νεκρών από τροχαία ατυχήματα στην Ελλάδα είναι πεζοί. Το δε 50% αυτών των πεζών είναι παιδιά και έφηβοι, σύμφωνα με στοιχεία της τροχαίας Αθηνών.

Ειδικά η Αθήνα είναι πια ακατάλληλη και υποβαθμίζει το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων.
Είναι ένας μεγάλος χώρος διασκέδασης χωρίς έξοδο κινδύνου.
Είναι ένα αεροπλάνο που ταξιδεύει με τριπλάσιο αριθμό επιβατών από ότι επιτρέπουν τα μέτρα ασφάλειας.

Δεν χωράμε. Έχουμε στοιβαχτεί. Κινδυνεύουμε.
Είναι αδύνατο να τηρηθούν τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας σε περιπτώσεις θεομηνιών ή άλλων έκτακτων αναγκών. Σε μία σεισμογενή χώρα όπως η Ελλάδα είναι επικίνδυνο να ζουν μέσα στην Αθήνα και τα προάστια τόσα εκατομμύρια άνθρωποι.

Τα νοσοκομεία αδυνατούν να καλύψουν τις ανάγκες μας.

Είναι αδιανόητο να πεθαίνει κόσμος μόνο και μόνο επειδή δεν μπορεί να φτάσει εγκαίρως το ασθενοφόρο λόγω κυκλοφοριακής συμφόρησης!!!

Είναι έγκλημα να μεγαλώνουν παιδιά σε κλουβιά χωρίς χώρο για παιχνίδι κάτω από συνθήκες αρρωστημένες που μόνο ψυχολογικά προβλήματα μπορούν να τους δημιουργήσουν.

Είναι ψυχοφθόρο να στοιβάζεσαι όρθιος στα διπλά λεωφορεία, να μην μπορείς να περπατήσεις σε πεζοδρόμιο, το οποίο έχει καταντήσει είδος πολυτελείας διακοσμημένο με νεραντζιές, να γυρίζεις στο σπίτι σου και να περιφέρεσαι για ώρες μέχρι να βρεις χώρο για στάθμευση.

Είναι αφύσικο να αναπνέουμε περισσότερο καυσαέριο απ’ ότι οξυγόνο.

Το καλοκαίρι εκτός από το πρόβλημα υπερθέρμανσης που δημιουργείται λόγω τσιμέντου, ζούμε κυριολεκτικά σε θάλαμο αερίων.

Η ΔΕΗ αδυνατεί πια να αντεπεξέλθει με τις ανάγκες μας.

Δεν αντέχουν οι αποχετεύσεις σε περίπτωση έντονης βροχής.

Δεν μας αρκεί το νερό στις περιόδους λειψυδρίας.

Δεν μπορούν πια ούτε οι χωματερές να απορροφήσουν τα σκουπίδια μας με τις ανάλογες επιπτώσεις στην υγεία μας.

Η αποκέντρωση της Αθήνας και των πυκνοκατοικημένων προαστίων, καθώς και το κυκλοφοριακό πρόβλημα, δεν λύνονται ούτε με την μεταφορά διαφόρων δημόσιων οργανισμών λίγο πιο έξω από το κέντρο, ούτε με λεωφορειολωρίδες και με σακάτεμα δρόμων και πλατειών για δημιουργία νέων γραμμών του τραμ, ούτε με είσπραξη διοδίων, όταν η ρυμοτομία της πόλης και των προαστίων παραμένει η ίδια. Σε λίγα χρόνια θα κατοικηθεί όλη η Αττική και η πνιγμένη στον πληθυσμό καυσαέριο και κίνηση Αθήνα θα παραμείνει ακριβώς η ίδια. Διότι εδώ δυστυχώς ισχύει ο νόμος των «συγκοινωνούντων δοχείων». Οι σημερινοί κάτοικοι των Αθηνών και προαστίων, ανερχόμενοι οικονομικώς, εγκαταλείπουν τις σημερινές συνοικίες και βγαίνουν προς άλλες περιοχές της Αττικής πουλώντας τα διαμερίσματά τους στις οικονομικά χαμηλότερες ομάδες πληθυσμού. Αυτές με τη σειρά τους θα πουλήσουν σε μερικά χρόνια κατά τον ίδιο ακριβώς τρόπο τα δικά τους διαμερίσματα σε πάλι οικονομικά χαμηλότερες τάξεις. Το αποτέλεσμα, οι σημερινές συνοικίες οι οποίες ως γνωστό έχουν παλιά μικρά διαμερίσματα, ημιυπόγεια , υπόγεια κ.τ.λ. θα καταληφθούν σε μερικά χρόνια παντελώς από ομάδες αλλοδαπών μεταναστών. Και όποιος ισχυριστεί ότι δεν είναι ρατσιστής και δεν τον ενοχλεί το γεγονός ότι δεν θα βλέπει πια Έλληνες στα παλιά προάστια των Αθηνών, ούτε κι αν καταντήσουν άνδρα παρανομίας, ψεύδεται. Ήδη στις παλιές συνοικίες της Αθήνας άρχισε να φουντώνει το έγκλημα σε διάφορες μορφές.

Η λύση είναι η απαγόρευση της περαιτέρω οικοδόμησης και ανοικοδόμησης σε πολλές περιοχές και η απαλλοτρίωση. Πρέπει τόσο η Αθήνα και τα προάστια όσο και άλλες πυκνοκατοικημένες πόλεις της Ελλάδας, να ρυμοτομηθούν από την αρχή. Δεν γίνεται πια να δίνονται άδειες οικοδομής για να εξυπηρετούνται διάφορα συμφέροντα των Δήμων.

Θ’ άπρεπε να γίνουν σχέδια, ούτως ώστε με τα χρόνια να γίνουν πόλεις ανθρώπινες, με πεζοδρόμια κ.τ.λ. Δεν επιτρέπεται εκεί που κατεδαφίζεται μία πολυκατοικία που κατά λάθος χτίστηκε σε πολύ ακατάλληλη και επικίνδυνη θέση, να δίνεται άδεια για να ξαναχτιστεί από την αρχή. Η κυβέρνηση θα ‘πρεπε να υιοθετήσει μία μακροχρόνια πολιτική σύμφωνα με την οποία να δεσμεύονται οι παλιές ακατάλληλες πολυκατοικίες και τα λιγοστά παλιά σπιτάκια , τα οποία να απαλλοτριώνει σιγά-σιγά. Το μέτρο αυτό επιβάλλεται. Προϋποθέτει μεγάλη δαπάνη; Το οικονομικό και κοινωνικό κόστος των νεκρών, τραυματιών και υλικών ζημιών των τροχαίων ατυχημάτων στην Ελλάδα πλησιάζει τα 3 δις € ετησίως. Οι κυβερνώντες ας αστυνομεύσουν σωστά αυτή τη χώρα και όχι να περιοριστούν μόνο στην αύξηση των προστίμων στα χαρτιά, ας πατάξουν αυτή την κατάρα που λέγεται τροχαίο ατύχημα, για να μπορέσουν να την καλύψουν. Οι Έλληνες πρέπει να προσαρμοστούν με την ιδέα αυτής της πολιτικής όπως ακριβώς προσαρμόστηκαν με την έννοια του διατηρητέου και της δεσμεύσεως των οικοπέδων λόγω αρχαιολογικών ευρημάτων. Όλα τα υπόλοιπα μέτρα είναι προσωρινά, δίνουν παράταση στο πρόβλημα για ελάχιστο χρονικό διάστημα και δημιουργούν άλλα σοβαρότερα προβλήματα..

Ζωγράφου
Ιούλιος 2007

Χαραλαμπίδου Χρυστάλλα

Συνείδηση Οδικής Ασφάλειας

Συνείδηση οδικής ασφάλειας

Η έξαρση επιβολής προστίμων με την εφαρμογή της ισχύος του νέου Κ.Ο.Κ. δεν πείθει. Σε λίγο καιρό η κατάσταση θα είναι ακριβώς η ίδια, διότι το πρόβλημα δεν εστιάζεται μόνο στην αύξηση των προστίμων αλλά κυρίως στην συνεχή αστυνόμευση και στη συνείδηση ασφάλειας που διακατέχει κυβερνώντες και κυβερνώμενους αυτού του τόπου.

Είναι δε άξιον απορίας για το που αποσκοπεί τελικά ο νέος Κ.Ο.Κ. Στην συμμόρφωση των πολιτών ή των τροχονόμων; Πως εξηγείται το γεγονός ότι στο διάστημα μόνο 9 ημερών από την εφαρμογή του νέου Κ.Ο.Κ. τα ελεγχέντα άτομα για παράβαση μέθης είναι 49.732 ( αναλογικά 1.989.360 ετησίως ) ενώ για ολόκληρο το έτος 2006 ήταν μόνο 1.454.868;

Ποιος αλήθεια με τη σειρά του θα επιβάλει ποινές στο κράτος, το οποίο παρέχει στους πολίτες του δρόμους ακατάλληλους και γεμάτους παγίδες, αδιαφορώντας για την ασφάλεια τους;

Είναι εντελώς αναποτελεσματικό να εφαρμοστεί ο οποιοσδήποτε Κ.Ο.Κ. όταν οι δρόμοι στους οποίους γίνεται ανθρώπινη παράβαση έχουν ελλιπή και υποτυπώδη σήμανση και σηματοδότηση, σβησμένες διαγραμμίσεις, λακκούβες, χαλασμένα φανάρια διαφημιστικά αυτοκόλλητα μονίμως τοποθετημένα στις πινακίδες σήμανσης, μόνιμα ακλάδευτα δένδρα, τα οποία κρύβουν παντελώς τις πινακίδες σημάνσεως όσο και τη φωτεινή σηματοδότηση, δρόμοι χωρίς φωσφορούχα τόξα που να δείχνουν την πορεία του δρόμου, χωρίς οριογραμμή οδοστρώματος κυρίως σε ορεινές περιοχές, χωρίς πεζοδρόμια, και το κυριότερο χωρίς οργανωμένη και συνεχή αστυνόμευση και επιβολή της τάξεως.

Όταν στα ίδια σημεία όπου βλέπουμε καθημερινά νέα εικονοστάσια και νέα λουλούδια εις μνήμη νέων παιδιών, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι αν δεν διορθωθεί το λάθος το οποίο προκάλεσε τα προηγούμενα «ατυχήματα» θα ακολουθήσει και επόμενο, τότε δεν μιλάμε πια για «ατύχημα» αλλά για «εκ προ μελέτης έγκλημα».

Όσο διερευνούμε αυτονόητα αίτια ατυχημάτων τα ξημερώματα, όσο συνεχίζουμε να νίπτουμε τας χείρας μας όταν νέα παιδιά συνεχίζουν να σκοτώνονται, να μένουν ανάπηρα ή φυτά σε νοσοκομεία, όσο ο Έλληνας οδηγός συνεχίζει να διατηρεί τον χαρακτήρα του εγωιστή, επικίνδυνου και επιθετικού περιφρονώντας τον κίνδυνο, όσο οι ίδιοι πιστεύουμε «ότι στην Ελλάδα ζούμε κι εδώ όλα απαγορεύονται κι όλα επιτρέπονται….» τα «ατυχήματα» όχι μόνο δεν θα μειώνονται αλλά μάλιστα και θα αυξάνονται λόγω της αύξησης των τροχοφόρων.

Μέγιστο εμπόδιο στην επίλυση του προβλήματος που λέγεται «τροχαίο ατύχημα» όπως συμβαίνει με όλα τα σοβαρά και άλυτα προβλήματα που μαστίζουν την Ελλάδα σήμερα, είναι η έλλειψη συντονισμού των διαφόρων υπουργείων και γενικά των εμπλεκόμενων φορέων.

Επιβάλλεται να δημιουργηθεί ένας νέος φορέας ο οποίος να αναλάβει τον ρόλο του συντονιστή, αρμόδιο για την εφαρμογή των μέτρων ασφάλειας, στους δρόμους αλλά και σε όλους τους τομείς, ο οποίος μάλιστα να έχει και ελεγκτική αρμοδιότητα και την τελική ευθύνη.

Να δημιουργηθούν Σχολές ΑΕΙ και ΤΕΙ των οποίων το αντικείμενο να είναι η συντονισμένη μελέτη και ασφάλεια των πολιτών.

Πρώτα απ’ όλα όμως πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν μπορούμε να αντεπεξέλθουμε μόνοι μας μ’ αυτή τη μάστιγα που λέγεται τροχαίο ατύχημα. Μας λείπει τόσο συνείδηση οδικής ασφάλειας όσο και συνείδηση ασφάλειας γενικά. Σημαντικό βήμα είναι να πιστέψουν πρώτα οι κυβερνώντες ότι χρειαζόμαστε άμεσα και χωρίς χρονοτριβές βοήθεια, όπως ακριβώς ο άρρωστος όταν αποφασίζει να ζητήσει τη βοήθεια γιατρού.

Οι ονομαζόμενοι «αρμόδιοι» έχουν επανειλημμένα αποδείξει ότι δεν έχουν τις απαραίτητες γνώσεις ή την κατάλληλη εμπειρία και εκπαίδευση για να εφαρμόσουν μία πολιτική πρόληψης τροχαίων ατυχημάτων. Απέδειξαν ότι δεν γνωρίζουν όχι μόνο πώς να εντοπίσουν τα επικίνδυνα σημεία στους ελληνικούς δρόμους αλλά ούτε και πώς να χειριστούν σωστά την σήμανση και σηματοδότησή τους.

Επιβάλλεται να αφήσουμε κατά μέρος τους εγωισμούς, να διεξάγουμε όσο γρήγορα μπορούμε διαγωνισμούς και να αναθέσουμε σε εμπειρογνώμονες από χώρες του εξωτερικού, Σουηδούς Ολλανδούς ή Άγγλους π. χ. οι οποίοι έχουν τον λιγότερο αριθμό τροχαίων ατυχημάτων, τόσο την καταγραφή των επικίνδυνων σημείων, όσο και την σήμανση και σηματοδότηση των δρόμων μας.

Σε μία χώρα η οποία κατατάσσεται στις χειρότερες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο αφορά τα θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα, είναι πολυτέλεια το χάσιμο χρόνου για πειραματισμούς με τις χρονοβόρες διαδικασίες του Δημόσιου Τομέα. Κάθε μέρα χρονοτριβής και γραφειοκρατίας στοιχίζει ότι πολυτιμότερο υπάρχει. Την ζωή και την σωματική ακεραιότητα ανθρώπων.

Στα μικρά παιδιά να διδάσκεται στο σχολείο κυκλοφοριακή αγωγή, στα μεγαλύτερα ασφαλής οδική συμπεριφορά από ειδικούς, αρμόδιους, εκπαιδευμένους και καταρτισμένους και όχι από αναρμόδιους υπαλλήλους που βαφτίστηκαν ειδικοί λόγω της μακράς παραμονής τους στο Δημόσιο.

Να επιβληθεί στα διάφορα ραδιοτηλεοπτικά κανάλια η μετάδοση καθημερινών εκπομπών μέσω των οποίων να καλλιεργείται η συνείδηση οδικής και ασφάλειας γενικότερα. Οι εκπομπές να αναφέρονται, σε διάφορες περιπτώσεις τροχαίων, και άλλου είδους ατυχημάτων, που να μας υποδεικνύουν τι θα μπορούσαμε να κάνουμε για να τα αποφύγουμε. Θα είναι δυσάρεστες εκπομπές; Είναι καλύτερα, από το να ζούμε με την ψευδαίσθηση ότι ζούμε σε ειρηνικό κράτος, χωρίς θύματα και χωρίς ανάπηρους.

Να εφαρμοστεί αυστηρότατο σύστημα οδήγησης , να απαγορευτούν οι διαφημίσεις που προβάλλουν την ταχύτητα, να μειωθεί το όριο ταχύτητας μέσα στις πόλεις στις οποίες γίνεται το 82% των τροχαίων ατυχημάτων, να τοποθετηθούν σαμαράκια όχι μόνο στις γειτονιές αλλά ακόμα και μέσα στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας και των προαστίων ακολουθώντας το σύστημα των Αυστραλών.

Οι υποτιμημένες αναγραφές μηνυμάτων στο οδόστρωμα κυρίως στις πυκνοκατοικημένες περιοχές θα μείωναν σε μεγάλο βαθμό τα ατυχήματα στις πυκνοκατοικημένες περιοχές. π.χ. σε κάθε διασταύρωση όπου πρέπει να υπάρχει η πινακίδα του STOP ή φανάρια, να είναι αντίστοιχα γραμμένο και κάτω στην άσφαλτο ένα μεγάλο STOP. Επίσης να τοποθετηθεί στο οδόστρωμα άσπρη γραμμή όπου υπάρχει διασταύρωση και κάθετα με τον δρόμο όπως σε διάφορες Ευρωπαϊκές χώρες, ούτως ώστε ο οδηγός να την διακρίνει από μερικά μέτρα απόσταση και να μπορεί να προστατεύσει και να προστατευθεί.

Τα φανάρια της φωτεινής σηματοδότησης πρέπει να αντικατασταθούν με μεγαλύτερα.

Το πορτοκαλί φανάρι να ανάβει όχι μόνο πριν το κόκκινο, αλλά και πριν από το πράσινο.(όπως στην Μ. Βρετανία)

Μικροί κυκλικοί κόμβοι οι οποίοι παρέχουν ασφάλεια, να τοποθετούνται σε επικίνδυνες διασταυρώσεις, ακόμα και μέσα σε γειτονιές.

Τα ανώτερα επιτρεπόμενα όρια αλκοόλ να μειωθούν. Να αναγράφεται το όνομα του δρόμου σε κάθε γωνία, να υπάρχουν μόνιμα τροχονόμοι στις κεντρικές λεωφόρους των διαφόρων προαστίων και στις περιοχές όπου υπάρχουν Α. Ε. Ι. και Τ.Ε.Ι.,

Οι Δήμοι να βαθμολογούνται και να βραβεύονται όσο αφορά την τήρηση των μέτρων ασφάλειας.

Ζωγράφου
Ιούλιος 2007

Χαραλαμπίδου Χρυστάλλα