ΚΟΣΤΟΣ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΟΔΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

ΚΟΣΤΟΣ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΟΔΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

Είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι στις διάφορες συζητήσεις και στις απεγνωσμένες προσπάθειες εξεύρεσης πόρων για την κάλυψη του οικονομικού ελλείμματος του κράτους δεν γίνεται καθόλου νύξη στο κόστος των τροχαίων ατυχημάτων.

Συζητήσεις για τις μειωμένες εισφορές και τα προβλήματα των ασφαλιστικών ταμείων τα οποία πρόκειται λένε να πτωχεύσουν αφήνοντας την επόμενη γενιά χωρίς σύνταξη, χωρίς ιδιαίτερη αναφορά στα τροχαία ατυχήματα τα οποία καταγράφονται ως πρώτη αιτία θανάτου για άτομα έως 40 ετών και τα οποία αποτελούν ουσιαστικά το μεγαλύτερο κομμάτι του ενεργού πληθυσμού της χώρας.

Θίγουμε το θέμα της υπογεννητικότητας και του δημογραφικού προβλήματος, αγνοώντας ότι από τους νεκρούς και τραυματίες των τροχαίων το 1/3 είναι παιδιά. Αντί ανθρώπινα και λογικά να προσπαθήσουμε να βρούμε τρόπους να σώσουμε τον πληθυσμό της χώρας που γερνάει και να απαλλαγούμε από αυτή τη μάστιγα, δίνουμε κίνητρα αντικατάστασης του αριθμού των παιδιών που χάνονται, λες και είναι κατοικίδια.

Αναφερόμαστε στην ανεργία και τα επιδόματα ανεργίας που επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό, στους εκατοντάδες πολίτες που χάνουν την δουλειά τους από πτώχευση ασφαλιστικών εταιρειών.

Κλείνουμε όμως τα μάτια και δεν υπολογίζουμε τα υπέρογκα χρηματικά ποσά για υλικές ζημιές και αποζημιώσεις που υποχρεώνονται οι ασφαλιστικές εταιρείες να πληρώνουν κάθε χρόνο σε θύματα τροχαίων είτε πρόκειται για ηθική ικανοποίηση, είτε για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και τα οποία είναι η αιτία της πτώχευσης τους.

Μιλάμε για το κόστος των αναπηρικών συντάξεων χωρίς να μας απασχολεί ιδιαίτερα πως να μειώσουμε τους ανάπηρους.

Συζητάμε για τα θύματα τρομοκρατικών ενεργειών ξεχνώντας τα 5-6 κατά μέσω όρο καθημερινά θύματα της τρομοκρατίας της ασφάλτου στη χώρα.

Βρισκόμαστε μπροστά στο δίλημμα αν πρέπει να κάνουμε το εμβόλιο της γρίπης ή όχι, αγνοώντας τις πιθανότητες που έχουμε να γυρίσουμε σώοι στα σπίτια μας διασχίζοντας τη ζούγκλα και το μπάχαλο που επικρατεί στους Ελληνικούς δρόμους.

Κάποιοι, προσπαθούν να μας πείσουν ότι οι αερογέφυρες που σώζουν ζωές «στοιχίζουν». Αναμασάνε ότι η οικονομική κατάσταση του κράτους δεν επιτρέπει όχι μόνο την δημιουργία νέων δρόμων αλλά ούτε καν την σωστή συντήρηση των υπαρχουσών διαγραμμίσεων στο οδόστρωμα. Επιτρέπει όμως την αύξηση του ποσοστού του κοινωνικού τουρισμού σε ξενοδοχεία 5 αστέρων, χωρίς μάλιστα να ληφθεί καν υπ’ όψιν η οικονομική κατάσταση των εργαζομένων.

Είναι λυπηρό το γεγονός ότι ούτε οι πολιτικοί, μήτε οι δημοσιογράφοι δίνουν την πρέπουσα διάσταση στο κοινωνικό και οικονομικό πρόβλημα των τροχαίων ατυχημάτων και το χειρότερο απ’ όλα, ούτε οι υπόλοιποι πολίτες το απαιτούν.

Η άγνοια στο θέμα της οδικής ασφάλειας είναι εγκληματική. 37.100 νεκροί, 63.500 σοβαρά τραυματίες (συμπεριλαμβανομένων και αυτών που έμειναν ανάπηροι) και 472.600 ελαφρά τραυματίες τα θύματα στην Ελλάδα λόγω τροχαίου από το 1990 μέχρι σήμερα. Αμελητέοι αριθμοί γι’ αυτούς που ζουν στο δικό τους κόσμο, που έχουν την ψευδαίσθηση ότι το κακό συμβαίνει μόνο στους άλλους, σ’ αυτούς που πιστεύουν ότι «το θέμα δεν πουλάει», που δίνουν αξία μόνο στη τσέπη τους κι όχι στην ανθρώπινη ζωή.

Αναρωτηθήκαμε ποτέ και έχουμε υπολογίσει πόσο πίσω φέρνουν την Ελλάδα τα προβλήματα που προκαλούν τα τροχαία ατυχήματα;
Υπολογίσαμε το κόστος της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και αποκατάστασης των τραυματιών από τροχαία; Τις συντάξεις που πληρώνει το Ελληνικό κράτος στους ανάπηρους λόγω τροχαίων ατυχημάτων; Τη χαμένη παραγωγικότητα;
Είναι απαράδεκτο να υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις εντατικών μονάδων νοσηλείας, να πεθαίνει κόσμος με εμφράγματα, εγκεφαλικά και κάθε είδους ασθένεια, διότι τα νοσοκομεία μας είναι γεμάτα με τραυματίες από τροχαία. Αντί να κάνουμε ότι είναι ανθρωπίνως δυνατόν για να ανακαλύψουμε το «εμβόλιο του τροχαίου», το μυαλό μας πάει στις μεθόδους εξευρέσεως οικονομικών πόρων και επιβολής φόρων για τη δημιουργία νέων νοσοκομείων για να χωρέσουμε.

Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, το οικονομικό κόστος των τροχαίων ατυχημάτων είναι 2% του ΑΕΠ. Η ανθρώπινη ζωή φυσικά δεν μπορεί να αποτιμηθεί και ο ανθρώπινος πόνος που προκαλούν τα τροχαία δεν μπορεί ούτε να μετρηθεί αλλά ούτε και να εξαγορασθεί.

Με το να κάνουμε θεωρητικές συζητήσεις, να αναμασάμε ότι όλα είναι θέμα παιδείας, να αυξάνουμε τα πρόστιμα στα χαρτιά, να εξαπολύουμε ανεκπαίδευτους αστυνομικούς και τροχονόμους στους δρόμους και να καταγράφουμε στατιστικά στοιχεία χωρίς να τα αξιοποιούμε, δεν κάνουμε τίποτε. Απόδειξη το γεγονός ότι δεν καταφέραμε μέχρι το 2010 να μειώσουμε τους νεκρούς από τροχαία ατυχήματα κατά 50% σε σχέση με το έτος 2000 όπως ήταν και ο Ευρωπαϊκός στόχος.

Όταν τέσσερα στα δέκα τροχαία οφείλονται σε μειωμένα αντανακλαστικά λόγω ξενυχτιού, όταν 20 έως 30% των ατυχημάτων όπου υπάρχει τραυματισμός ή θάνατος, αιτία είναι η κούραση, σε μία χώρα στην οποία το 40% των οδηγών που ευθύνονται για τα θανατηφόρα τροχαία δυστυχήματα έχουν ποσοστό αλκοόλ στο αίμα περισσότερο του επιτρεπόμενου, σε τι ωφελεί να επιβεβαιώνουμε ότι τα περισσότερα θανατηφόρα τροχαία δυστυχήματα γίνονται ξημερώματα Σαββάτου και Κυριακής και μάλιστα με θύματα νέους ανθρώπους, όταν δεν τολμάμε να μιλήσουμε για μείωση του ωραρίου νυχτερινής διασκέδασης και κατάργηση εντελώς της κατανάλωσης αλκοόλ τουλάχιστον στους νέους οδηγούς;

Όταν σ’ αυτό τον τόπο η κυριότερη αιτία τροχαίων δυστυχημάτων είναι η ταχύτητα, με ποια λογική οι «αρμόδιοι» αναθεώρησης του ΚΟΚ, στα πλαίσια καταπολέμησης των τροχαίων αύξησαν το όριο ταχύτητας σε αυτοκινητόδρομους, οδούς ταχείας κυκλοφορίας και κατοικημένες περιοχές;

Το όριο ταχύτητας στις κατοικημένες περιοχές της Ελλάδας όπου συμβαίνουν 2 στα 3 θανατηφόρα ατυχήματα λόγω του υπερβολικού φόρτου τροχοφόρων και πεζών, δεν πρέπει να ξεπερνά τα 25-30 χιλιόμετρα την ώρα. Το όριο 50 χλμ την ώρα το οποίο προβλέπει ο νέος ΚΟΚ είναι δανεισμένο από χώρες στις οποίες οι εκάστοτε κυβερνώντες σεβόμενοι την ζωή των συνανθρώπων τους και έχοντας πρωταρχική τους μέριμνα την ασφάλεια και τον πολιτισμό έχουν προβλέψει ρυμοτομημένες πόλεις με σωστή σήμανση και πεζοδρόμια για πεζούς. Οι δρόμοι μας είναι επικίνδυνοι. Το όριο ταχύτητας πρέπει να προσαρμοστεί με την Ελληνική πραγματικότητα. Η μικρότερη ταχύτητα με την οποία θα κινούνται τα τροχοφόρα, θα προλαμβάνει πολλά ατυχήματα. Είναι απαράδεκτο να προσαρμόζουμε ταχύτητες ξενόφερτων Κ.Ο.Κ. σε Ελληνικούς κακοφτιαγμένους δρόμους στέλνοντας από αμάθεια και προχειρότητα κόσμο στη καταστροφή.

Κάποιοι είπαν ότι ντρέπονται που η Ελλάδα κατατάσσεται στις χειρότερες θέσεις παγκοσμίως σε θέματα διαφθοράς. Πρέπει να ντρέπονται και για το γεγονός ότι η Ελλάδα κατέχει την πρώτη θέση σε θανάτους από τροχαία ατυχήματα από όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρέπει να ντρέπονται που ο Έλληνας οδηγός χαρακτηρίζεται σαν ένας από τους πιο επιθετικούς, και επικίνδυνους οδηγούς στην Ευρώπη. Η οδική συμπεριφορά είναι πολιτισμός και είναι η εικόνα που χαρακτηρίζει ολόκληρο λαό.

Κύριοι «αρμόδιοι». Οι παραβάσεις του ΚΟΚ είναι καθημερινά αμέτρητες. Στην εποχή της ανεπτυγμένης τεχνολογίας οι αστυνομικοί και οι τροχονόμοι μπορούν να εκπαιδευτούν οικονομικότατα στο θέμα της οδικής ασφάλειας με ένα μόνο CD. Εκπαιδεύσετε τους να σταματούν κάθε παραβάτη όπως γίνεται στις χώρες με μειωμένο αριθμό τροχαίων ατυχημάτων. Αστυνομεύσετε σωστά αυτή τη χώρα, αφαιρέστε άδειες οδήγησης και εισπράξετε τα πρόστιμα αλύπητα από ανθρώπους που βλάφτουν το δημόσιο συμφέρον και τη δημόσια υγεία. Από ανθρώπους οι οποίοι οδηγούν τρέχοντας ξημερώματα μεθυσμένοι ή παραβιάζουν φωτεινούς σηματοδότες σκοτώνοντας και σακατεύοντας ανθρώπους, σκορπώντας πόνο και δυστυχία από μαγκιά, ψύχωση και βλακεία. Από αυτούς που εκτός της εγκληματικής συμπεριφοράς στο δρόμο, δεν έχουν καν το ένστικτο της αυτοπροστασίας και αυτοσυντήρησης. Εκπαιδεύσετε τους ασυνείδητους και ανεκπαίδευτους σε χρόνο μηδέν χτυπώντας τους εκεί που πονούν, κατά την απόπειρα δολοφονίας και όχι μόνο μετά το φόνο. Μην λυπηθείτε τον φτωχό υπάλληλο, τον άνεργο ή τον γονιό που θα πληρώσει το πρόστιμο. Να λυπηθείτε τα αθώα θύματα που θα βρεθούν στο δρόμο του, τον ίδιο και τους δικούς του που θα τον κλάψουν αν δεν συνετιστεί. Δώστε αξία στην ανθρώπινη ζωή και μειώστε τον ανθρώπινο πόνο. Κι αν δεν το καταλαβαίνετε αυτό, μειώστε τα έξοδα των ασφαλιστικών ταμείων, αποσυμφωρείστε τα νοσοκομεία. Αυξήστε τα έσοδα του κράτους από παραβάτες και όχι φορολογώντας ή παγώνοντας μισθούς πολιτών που δεν έφταιξαν σε τίποτα. Καλύψετε μεγάλο μέρος του ελλείμματος πατάσσοντας ταυτόχρονα αυτή τη κατάρα που λέγεται «τροχαίο ατύχημα».


15 Δεκεμβρίου 2009

Χρυστάλλα Χαραλαμπίδου
Πολιτικός Επιστήμων
E-Mail Chrystalla57@gmail.com
http://greekroadsafety.blogspot.com/
http://educationsuggestions.blogspot.com/


Το άρθρο έχει σταλεί σαν εισήγηση στον Πρωθυπουργό της χώρας κ. Γ. Παπανδρέου, στα Υπουργεία Οικονομικών, Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Προστασίας του Πολίτη, Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων, Παιδείας, Εσωτερικών Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, σε διάφορους αρμόδιους φορείς στην Ελλάδα και Κύπρο καθώς και σχεδόν σε όλα τα μέλη του Ελληνικού και Κυπριακού Κοινοβουλίου.

ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΑΓΝΟΙΑ ΚΑΙ ΑΝΟΡΓΑΝΩΣΙΑ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΟΔΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

Εγκληματική Άγνοια και Ανοργανωσιά σε θέματα Οδικής Ασφάλειας

Το Ελληνικό Κράτος αναθέτοντας στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης την αρμοδιότητα σήμανσης και σηματοδότησης της περιοχής τους, παράτησε ουσιαστικά τους πολίτες απροστάτευτους στα χέρια τεχνικών υπηρεσιών Δήμων και Νομαρχιών με προσωπικό απαρτιζόμενο από υπαλλήλους ασχέτων ειδικοτήτων και χωρίς τα απαραίτητα προσόντα και εκπαίδευση στον τομέα αυτό.

Η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Έργων του ΥΠΕΧΩΔΕ, η οποία σύμφωνα με το άρθρο 10 του Κ.Ο.Κ. ασκεί σε όλη τη χώρα την εποπτεία και παρέχει τις οδηγίες για θέματα κυκλοφοριακής σήμανσης, αγνοεί τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από το ίδιο άρθρο: «Σε περίπτωση που τα αρμόδια όργανα της διαπιστώσουν ελλιπή ή εσφαλμένη σήμανση …. από τις προς τούτο αρμόδιες υπηρεσίες (τεχνικές υπηρεσίες των Ο.Τ.Α.) είναι υποχρεωμένη να τις καλεί προς εκτέλεση των αναγκαίων ενεργειών…….τάσσοντας τους σχετική προθεσμία ενέργειας. Αν η προθεσμία παρέλθει άπρακτη, τα αρμόδια όργανα της Γ.Γ.Δ.Ε. δύνανται να προβούν σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες καθ' υποκατάστασή των».

Στην Ελλάδα, στην χώρα που είναι ΠΡΩΤΗ σε θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα από όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι υπεύθυνοι των Δήμων θεωρούν περιττή π.χ. τη διαγράμμιση της διάβασης πεζών στα φανάρια. Το χειρότερο είναι ότι έστω κατόπιν καταγγελίας δεν γίνεται αντιληπτό το λάθος για να διορθωθεί. Αξιοθρήνητο και εγκληματικό όταν καταγγέλλοντας το γεγονός σε «υπεύθυνους» της Γ.Γ.Δ.Ε. του ΥΠΕΧΩΔΕ και μάλιστα τονίζοντας σύμφωνα με ποιο άρθρο του ΚΟΚ η εν λόγω Γραμματεία έχει κάποιες υποχρεώσεις, παίρνεις γραπτή απάντηση ότι αρμόδιες είναι μόνο οι υπηρεσίες του Δήμου στον οποίο έχει τεθεί η αρμοδιότητα αυτή.

Οι Δήμαρχοι, πρώτον λόγω άγνοιας και δεύτερον πεπεισμένοι ότι στην πραγματικότητα δεν ελέγχονται από κανένα, τουλάχιστο στο θέμα της οδικής ασφάλειας, απαξιούν όχι μόνο να δράσουν αλλά και να απαντήσουν.

Δρόμοι των οποίων την αρμοδιότητα συντήρησης έχει το ίδιο το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε, ο κατ’ εξοχήν φορέας υπεύθυνος για την σήμανση και σηματοδότηση ολόκληρης της επικράτειας, έχουν υποτυπώδη μεν κατακόρυφη σήμανση, ανύπαρκτη δε οριζόντια, προσβάλλοντας, ντροπιάζοντας και εκθέτοντας σε κίνδυνο όλους τους Έλληνες. Κάποιοι «υπεύθυνοι» κρατούν την ασφάλεια, την σωματική ακεραιότητα και την ζωή μας στα χέρια τους, παραβλέποντας το γεγονός ότι στους δρόμους κυκλοφορούμε ΑΝΘΡΩΠΟΙ και ότι δεν υπογράψαμε με αυτούς τους κυρίους κανένα συμβόλαιο.

Το Υπουργείο Παιδείας μιλά για δημιουργία εκπαιδευτικού υλικού μαθημάτων κυκλοφοριακής αγωγής το οποίο οι μαθητές πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης χρησιμοποιούν στα λειτουργούντα πάρκα κυκλοφοριακής αγωγής. Μιλά επίσης για προαιρετικά μαθήματα κυκλοφοριακής αγωγής τα οποία θα έπρεπε να διδάσκονται βάσει Υπουργικών αποφάσεων στα πλαίσια των προγραμμάτων Αγωγής και Υγείας τόσο στα Δημοτικά Σχολεία όσο και στα Γυμνάσια.

Στην Ελλάδα, στη χώρα που διατυμπανίζουμε ότι «ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ», που η συνείδηση οδικής ασφάλειας είναι ανεπτυγμένη σε αξιολύπητο βαθμό, το προνόμιο ορισμένων σεμιναρίων κυκλοφοριακής αγωγής, στα ελάχιστα λειτουργούντα πειραματικά πάρκα, έχουν μόνο ορισμένα δημοτικά σχολεία. Όσο αφορά την δευτεροβάθμια εκπαίδευση, μοναδική αναφορά στο θέμα γίνεται σε σχολικό βιβλίο μίας μόνο τάξης Γυμνασίου και με ελάχιστες μόνο σελίδες. Η πλειοψηφία των μαθητών Δημοτικών, Γυμνασίων και Λυκείων της χώρας, δεν έχουν ποτέ παρακολουθήσει ένα σεμινάριο κυκλοφοριακής αγωγής. Γεγονός το οποίο ο καθένας μπορεί να διαπιστώσει ερωτώντας δειγματοληπτικά διδάσκοντες και μαθητές διαφόρων βαθμίδων της εκπαίδευσης.

Πως περιμένουμε αλήθεια να αναπτυχθεί η συνείδηση οδικής ασφάλειας τουλάχιστο στην νέα γενιά, όταν η κυκλοφοριακή αγωγή των μαθητών σ’ αυτό τον τόπο βρίσκεται ακόμα στο στάδιο του πειραματισμού και τα μεμονωμένα προγράμματα εκπαίδευσης των μαθητών σ’ αυτό το θέμα βρίσκονται μόνο καταγεγραμμένα στα χαρτιά;

Και ενώ σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες σκοπός είναι η εφαρμογή μιας πολιτικής μείωσης τροχαίων ατυχημάτων βασισμένη ουσιαστικά στην εκπαίδευση των πολιτών να τηρούν τον Κ.Ο.Κ., στην Ελλάδα συμβαίνει το εξής παράδοξο. Πολίτες προβαίνουν σε ψυχοφθόρες διαδικασίες και αγωνίζονται απεγνωσμένα για να πείσουν και να «εκπαιδεύσουν» τους αυτοαποκαλούμενους αρμόδιους κρατικούς φορείς που εμπλέκονται στο θέμα οδική ασφάλεια, ούτως ώστε και αυτοί με τη σειρά τους να μπορέσουν να εκπαιδεύσουν τους πολίτες.

Σ’ ένα τέτοιο φαύλο κύκλο με «αναρμόδιους» αρμόδιους για σήμανση της χώρας, που δεν έγινε ακόμα κατανοητό ότι Η ΟΔΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ και όπως κάθε επιστήμη πρέπει να αφήνεται στα χέρια ειδικών, που δεν έγινε κατανοητή η διαφορά μεταξύ πολιτικού μηχανικού και συγκοινωνιολόγου, που οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του κράτους δεν λειτουργούν, που οι νόμοι και η εκπαίδευση των μαθητών παραμένουν μόνο στα χαρτιά, είναι πραγματικά άξιον απορίας, με ποιο τρόπο μέχρι το 2010 θα μειωθούν οι νεκροί από τροχαία ατυχήματα κατά 50% σε σχέση με το έτος 2000 όπως είναι και ο Ευρωπαϊκός στόχος.
Μάλιστα κάτω από τέτοιες συνθήκες το τροχαίο στην Ελλάδα δεν πρέπει να θεωρείται «ατύχημα». Ο καθένας πρέπει να το θεωρεί «ευτύχημα» όταν καταφέρνει να γυρίζει σώος στο σπίτι του.

Επιβάλλεται:
Α) Να γίνει έλεγχος στις αρμόδιες τεχνικές υπηρεσίες όλων των Ο.Τ.Α. για να διαπιστωθεί ποιες απ’ αυτές δεν απαρτίζονται από εξειδικευμένο προσωπικό.

Β) Να γίνουν ειδικά σεμινάρια σε υπαλλήλους της ΓΓΔΕ του ΥΠΕΧΩΔΕ σχετικά με τα άρθρα του ΚΟΚ τα οποία τους αφορούν και από τα οποία απορρέουν υποχρεώσεις τους.

Γ) Η εν λόγω Γραμματεία πρέπει αυτεπάγγελτα να ελέγχει σε τακτά χρονικά διαστήματα αν οι Ο.Τ.Α. τηρούν τις οδηγίες σήμανσης.

Δ) Με τις παρούσες συνθήκες γενοκτονίας που επικρατούν στην χώρα, θα έπρεπε να εφαρμοστούν υποχρεωτικά σε όλα τα σχολεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης προγράμματα εκπαίδευσης των μαθητών σε θέματα κυκλοφοριακής αγωγής και ανάπτυξης συνείδησης οδικής ασφάλειας.

Ε) Στο θέμα οδική ασφάλεια επικρατεί εγκληματική άγνοια. Τόση που δεν καταλαβαίνουμε καν ότι χρειαζόμαστε πραγματική βοήθεια. Επειδή το Ελληνικό Κράτος έχει αποδείξει ότι δεν μπορεί να ανταπεξέλθει ούτε με την σήμανση ούτε με την σηματοδότηση των δρόμων του, επιβάλλεται να ζητηθεί βοήθεια από χώρες με μειωμένο αριθμό τροχαίων ατυχημάτων σε θέματα οργάνωσης, εκπαίδευσης, σήμανσης και σηματοδότησης. Πρέπει να δεχτούμε την βοήθειά των χωρών αυτών και να σταματήσουμε τους πειραματισμούς εις βάρος της ανθρώπινης ζωής και σωματικής ακεραιότητας. Είναι κρίμα κι άδικο να χάνονται ανθρώπινες ψυχές λόγω αμάθειας και ανοργανωσιάς.

Οι ανωτέρω εισηγήσεις έγιναν στα αρμόδια Υπουργεία καθώς και στο Πολιτικό γραφείο του κ. Πρωθυπουργού. Επιστολή δε διαμαρτυρίας για την μη άσκηση των υποχρεώσεων της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Έργων του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. έχει αποσταλεί προς όλα τα μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου.



Μάρτιος 2009
Χρυστάλλα Χαραλαμπίδου
E-Mail Chrystalla57@gmail.com
http://greekroadsafety.blogspot.com/
http://educationsuggestions.blogspot.com/

Ωράριο Νυχτερινής Διασκέδασης και τροχαία ατυχήματα

ΩΡΑΡΙΟ ΝΥΧΤΕΡΙΝΗΣ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗΣ, ΠΟΤΟ, ΚΑΙ ΤΡΟΧΑΙΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ

Η μεταμεσονύχτια λειτουργία των νυχτερινών κέντρων διασκέδασης και μέχρι τις πρωινές ώρες, δεν μπορεί να κατανοηθεί από κοινό νουν. Δεν μπορούν αυτοί οι χώροι διασκέδασης να λειτουργούν 8μ.μ-2π.μ; Πιστεύουν οι επιχειρήσεις αυτές ότι είναι πιο επικερδείς όταν λειτουργούν μετά τα μεσάνυχτα και έως τις 6π.μ;

Διασχίζεις κεντρικές Λεωφόρους της Αττικής κατά τις πρωινές ώρες και όχι μόνο αστυνομία δεν υπάρχει για να ελέγξει την κατάσταση, αλλά τα περισσότερα φανάρια υπολειτουργούν ή δεν λειτουργούν καθόλου, πράγμα το οποίο δεν συνάδει με την επιτρεπόμενη λειτουργία της νυχτερινής ζωής στη χώρα.

Νεαρός οδηγός λέει το ανακοινωθέν, στις 6π.μ ξημερώματα Σαββάτου «ΓΙΑ ΑΓΝΩΣΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ» ξέφυγε από την πορεία του, μπήκε στο αντίθετο ρεύμα και προσέκρουσε σε διερχόμενο όχημα. Τα υπόλοιπα, γνωστά. Ή νεαρός οδηγός ξημερώματα Κυριακής παρέσυρε θανάσιμα και εγκατέλειψε οδηγό μηχανής ή πεζό και τα αίτια διερευνώνται. Έως πότε ΘΑ ΔΙΕΡΕΥΝΩΝΤΑΙ αυτά τα ίδια αίτια και να μην λαμβάνονται προληπτικά μέτρα για να τα αποφύγουμε;

Αν για οποιονδήποτε λόγο το κράτος δεν μπορεί να κουμαντάρει μία ασφαλή νυχτερινή ζωή στην χώρα τότε γιατί δεν την περιορίζει;

Αφού η Διεύθυνση Τροχαίας δικαιολογεί την απουσία της και επικαλείται έλλειψη προσωπικού, γιατί το Υπουργείο Εσωτερικών και άλλοι αρμόδιοι φορείς δεν ζητούν την μείωση του ωραρίου λειτουργίας των νυχτερινών κέντρων διασκέδασης;

Η Ελλάδα είναι πρώτη σε θανατηφόρα τροχαία «ατυχήματα» απ’ όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Περίπου 2000 άνθρωποι χάνονται κάθε χρόνο στον τόπο μας από τροχαία ατυχήματα και άλλοι τόσοι τραυματίζονται βαριά.

Σε μία χώρα στην οποία το 40% των οδηγών που ευθύνονται για τα θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα έχουν ποσοστό αλκοόλ στο αίμα περισσότερο του επιτρεπόμενου, το 0,25 mg ανά λίτρο εκπεμπόμενου αέρα τα οποία είναι τα ανώτερα επιτρεπόμενα όρια αλκοόλ σύμφωνα με τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας πρέπει να μειωθούν.

Τέσσερα στα δέκα τροχαία ατυχήματα οφείλονται σε μειωμένα αντανακλαστικά λόγω ξενυχτιού. Σε 20 έως 30% δε των ατυχημάτων όπου υπάρχει τραυματισμός ή θάνατος, αιτία είναι η κούραση.

Έχουμε γαλουχηθεί να ανεχόμαστε ένα παράλογο ωράριο διασκέδασης στο οποίο βολεύονται μόνο ορισμένες κατηγορίες ανθρώπων και το οποίο ακολουθούμε πιστά και μηχανικά χωρίς να ξέρουμε το γιατί.

Ακόμα και κατά τη διάρκεια των σχολικών εκδρομών, οι έφηβοι εκπαιδεύονται στον αφύσικο αυτό τρόπο ζωής και μάλιστα με την έγκριση των καθηγητών τους.

Τι κάνει το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων για να προστατεύσει τους μαθητές, όχι μόνο κατά τη διάρκεια των σχολικών εκδρομών αλλά και κάθε Σαββατόβραδο; Γονείς αγωνιούν για τους κινδύνους που διατρέχουν τα παιδιά τους τις νύχτες και μη μπορώντας να αντιδράσουν στον φαύλο κύκλο, υποκλίνονται μπροστά σε νόμους και συνήθειες που εξυπηρετούν συμφέροντα.

Δεν είναι λίγες οι φορές που η χώρα έχει διασυρθεί και ρεζιλευτεί από έκτροπα αρρωστημένων τουριστών σε τουριστικά μας θέρετρα λόγω του παρατεταμένου ωραρίου νυχτερινών κέντρων διασκέδασης. Τι κάνει γι αυτό το Υπουργείο Τουρισμού;

Το ωράριο λειτουργίας των νυχτερινών κέντρων δεν συνάδει καν με την Ορθοδοξία. Στο κάτω-κάτω, η Εκκλησία της Ελλάδας δε μπορεί να ανέχεται καθεστώς στο οποίο τα μέλη της γυρίζουν στο σπίτι την Κυριακή το πρωί όταν χτυπά η καμπάνα για την εκκλησία.

Δεν θα ‘πρεπε να επιβάλλει κανένας σε κανένα να κλείσει την επιχείρησή του όταν αυτή φυσικά λειτουργεί νόμιμα. Με ποιο δικαίωμα όμως αυτοί οι μερικοί εκμεταλλευόμενοι την νεανική απειρία και αθωότητα επιβάλλουν χωρίς ιδιαίτερο λόγο να κλείσουν πολλές οικογένειες τα σπίτια τους; Γιατί ωθούν νέα παιδιά «να κάνουν τη νύχτα μέρα» μ’ όλους τους κινδύνους που συνεπάγονται απ’ αυτό; Δεν μπορεί να είναι φυσιολογικό φαινόμενο η μεγάλη κοσμοσυρροή στα «επείγοντα» των εφημερευόντων νοσοκομείων μετά τα μεσάνυχτα και κατά τις πρωινές ώρες, κυρίως νέων, οι οποίοι έπεσαν θύματα τροχαίου, μέθης φυσιολογικής ή αφύσικης από ποτό βόμβα.

Επιβάλλεται να θεσπιστούν νόμοι οι οποίοι να περιορίζουν το ωράριο λειτουργίας των νυχτερινών κέντρων διασκέδασης, να καθορίζουν τις ηλικίες των ατόμων που θα μπορούσαν να τα επισκέπτονται, τα ποτά που θα μπορούσαν να σερβίρονται στα κέντρα αυτά ανάλογα με την κατηγορία στην οποία θα ανήκουν, καθώς και το ωράριο μεταξύ του οποίου θα μπορούσαν κάποια απ’ αυτά να σερβίρουν οινοπνευματώδη ποτά.

Να επιβάλλουν στα κέντρα αυτά την αναγραφή στην είσοδο και έξοδο του καταστήματός τους «Δεν οδηγούμε όταν πίνουμε».

Η διεύθυνση των καταστημάτων αυτών να υποχρεώνεται να ανακοινώνει ότι ο οδηγός της παρέας δεν θα έπρεπε να καταναλώνει αλκοολούχα ποτά, όπως και να είναι υποχρεωμένη να αναλαμβάνει να καλεί ταξί που θα μετέφερε θαμώνες του καταστήματος στην περίπτωση που θα έχουν καταναλώσει αλκοολούχα ποτά.

Επίσης, σ’ όλα τα τραπέζια και μπαρ των εν λόγω καταστημάτων να αναγράφεται «Το ποτό και το οδήγημα είναι ασυμβίβαστα».

Θα έπρεπε σε κάθε κέντρο νυχτερινής διασκέδασης με δυνατή μουσική, να υπάρχει ένας χώρος όπου οι επισκέπτες και κυρίως ο οδηγός να παραμένουν για ένα χρονικό διάστημα 10-15 λεπτών, να ηρεμούν και μετά να αποχωρούν. Η κατάσταση έκστασης που περιπίπτουν πολλοί θαμώνες οδηγοί μετά από χορό και δυνατή μουσική, μπορεί να είναι χειρότερη κι από κατανάλωση αλκοόλ.

Η λειτουργία των μεταμεσονύχτιων κέντρων διασκέδασης μόνο προβλήματα δημιουργεί. Εκτός από τα σοβαρά τροχαία ατυχήματα, τη χρήση ναρκωτικών, τη χρήση χαπιών έκστασης κ.τ.λ. με την αντιστροφή της νύχτας σε μέρα και αντίστροφα, κινδυνεύει η ψυχοσωματική υγεία των νέων, χάνεται και σβήνει η ισορροπία μεταξύ των μελών της οικογένειας, ανατρέπεται η σχέση του εφήβου με το σχολείο και την εκκλησία. Έμμεσες επιπτώσεις στην οικονομία του κράτους. Σ’ όλα αυτά τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα πολλοί κλείνουν τα μάτια, προσποιούνται ότι δεν τα βλέπουν, ότι δεν υπάρχουν και συνειδητά ή ασυνείδητα τα καλύπτουν. Διστάζουν να συζητήσουν για αλλαγές μήπως και κατηγορηθούν για οπισθοδρομικότητα, μήπως και θεωρηθούν ότι δεν συμβαδίζουν με το καινούριο, το μοντέρνο, το ρεύμα της εποχής. Διότι οι ίδιοι βαθιά μέσα τους είναι μπερδεμένοι και δεν ξεχωρίζουν τι είναι πρόοδος, τι είναι πολιτισμός και τι κατάντια.



Σεπτέμβριος 2008

Χρυστάλλα Χαραλαμπίδου

E-Mail Chrystalla57@gmail.com

chrystalla@tellas.gr

http://greekroadsafety.blogspot.com/

http://educationsuggestions.blogspot.com/

Το άρθρο έχει δημοσιευθεί πρόσφατα σε εφημερίδες, έχει δε σταλεί σαν εισήγηση στα Υπουργεία Εσωτερικών, Μεταφορών και Επικοινωνιών, Εθνικής Παιδείας και θρησκευμάτων, Ανάπτυξης, Τουριστικής Ανάπτυξης, Επικρατείας, Πολιτισμού, Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας στα Αρχηγεία της Ελληνικής και Κυπριακής Αστυνομίας και σε διάφορα αρμόδια Υπουργεία στην Κύπρο.

Έχει δε σταλεί ενημερωτικά στον αξιότιμο Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια, στο Πολιτικό γραφείο του κ. Πρωθυπουργού, στον Μακαριότατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο, στον Μακαριότατο Αρχιεπίσκοπο Κύπρου κ. Χρυσόστομο και σχεδόν σε όλα τα μέλη του Ελληνικού και Κυπριακού Κοινοβουλίου.

Εκπαίδευση μέσω τηλεοπτικών εκπομπών για ανάπτυξη οδικής συνείδησης

Εκπαίδευση μέσω τηλεοπτικών εκπομπών για ανάπτυξη Οδικής Συνείδησης

Η χώρα μας συνεχίζει και σήμερα να κατατάσσεται στις χειρότερες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο αφορά τα θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα.

Οι 1449 νεκροί των τροχαίων κατά τη διάρκεια του 2007 σύμφωνα με τα στοιχεία της Διεύθυνσης Τροχαίας Αθηνών, αποδεικνύουν ότι η αύξηση των προστίμων με την ισχύ του νέου Κ.Ο.Κ. δεν είναι αποτελεσματική. Το πρόβλημα ξεκινά από την μη αναπτυγμένη συνείδηση ασφάλειας όχι μόνο των κυβερνώμενων αλλά κυρίως των κυβερνώντων.

Οδική ασφάλεια για τους περισσότερους οδηγούς αυτοκινήτων δεν είναι η πρόληψη του τροχαίου ατυχήματος, αλλά η μείωση των αποτελεσμάτων του, διαθέτοντας διάφορα συστήματα ασφάλειας στο αυτοκίνητό τους. Γεγονός το οποίο δεν προστατεύει τους οδηγούς δικύκλων και κυρίως τους πεζούς, οι οποίοι κυκλοφορούν μαζί με τα τροχοφόρα στο οδόστρωμα, λόγω ανυπαρξίας πεζοδρομίων.

Πολλοί μιλούν για μη σωστή αστυνόμευση. Δεν εννοούν όμως να υπόκειται σε αστυνόμευση και ο εαυτός τους. Οι ίδιοι τρέχουν. Τα αντανακλαστικά τους λειτουργούν στο ακέραιο. Των άλλων είναι που δεν λειτουργούν.

Οι ταβέρνες είναι γεμάτες, το ποτό δίνει και παίρνει από μικρούς και μεγάλους. Κάθονται στο τιμόνι, αλλά οι ίδιοι νιώθουν μια χαρά. Μπορούν να οδηγήσουν. Οι υπόλοιποι είναι που κινδυνεύουν και που τους μειώνονται τα αντανακλαστικά. Οι ίδιοι έχουν βιονικές δυνάμεις.

Οι περισσότεροι μιλούν για εκπαίδευση στα σχολεία, των νέων. Θεωρώντας τον εαυτό τους εκπαιδευμένο, αυτοκατατάσσονται στην άλλη πλευρά, αγνοώντας ότι οι 75.000 νεκροί και περισσότεροι από 1.200.000 τραυματίες από το 1965 έως το 2000 στην Ελλάδα έγιναν από την προηγούμενη γενιά, δηλαδή τη δική τους.

Οδική ασφάλεια για τη Διεύθυνση Τροχαίας είναι η τήρηση του Κ.Ο.Κ. εκ μέρους των πολιτών. Η αδυναμία της όμως να επιβληθεί στα αστυνομικά όργανα για σωστή αστυνόμευση δεν την απασχολεί ιδιαίτερα.

Τα Όργανα της Τάξεως έχουν επικεντρωθεί στην επιβολή προστίμων για παραβίαση της λεωφορειολωρίδας και του Δακτυλίου, δεν τους καίγεται όμως καρφί για τους οδηγούς που κυκλοφορούν στην λωρίδα έκτακτης ανάγκης και οι οποίοι θέτουν συνανθρώπους τους σε κίνδυνο.

Το Κράτος τρομάζει τους πολίτες με υψηλά πρόστιμα για παραβιάσεις άρθρων του Κ.Ο.Κ., τους καθησυχάζει όμως ότι δέχεται πληρωμές με έκπτωση 50% εάν το πρόστιμο πληρωθεί εντός 10 ημερών, επιβεβαιώνοντας την εισπρακτική σημασία του.

Κυβερνώντες και αρμόδιοι υπουργείων κάνουν κηρύγματα, μιλώντας για μη αναπτυγμένη οδική συνείδηση όχι των ιδίων, αλλά μόνο των κυβερνώμενων. Επαληθεύουν έτσι τον μύθο του Αισώπου που λέει ότι ο κάθε άνθρωπος κουβαλάει μαζί του δύο σάκους. Τον μεν έμπροσθεν, τον δε όπισθεν. Μπροστά του έχει το σάκο με τα κακώς κείμενα των άλλων και τα βλέπει. Πίσω του όμως έχει το σάκο με τα δικά του χάλια, τα οποία δεν βλέπει…

Αντιγράφουν στα τυφλά άρθρα από Κώδικες Οδικής Κυκλοφορίας άλλων χωρών, που δεν μπορούν να εφαρμοστούν στην Ελλάδα. Σε μία χώρα όπου το 30% των νεκρών από τροχαία ατυχήματα είναι πεζοί, εφαρμόζουν φάσκοντας και αντιφάσκοντας στις χωρίς πεζοδρόμια πυκνοκατοικημένες μας περιοχές, όρια ταχύτητας τα οποία αποτρέπουν τους πεζούς να κυκλοφορούν, ενώ ταυτόχρονα διατυμπανίζουν και επιδιώκουν τη μείωση της χρήσης των ιδιωτικών αυτοκινήτων. Δημιουργούν από αμάθεια, ανοργανωσιά και ανευθυνότητα ένα φαύλο κύκλο, παίρνοντας στο λαιμό τους όλους μας.

Το Κράτος έχει αναθέσει στους Δήμους την κατεξοχήν αρμοδιότητα σήμανσης και σηματοδότησης της περιοχής τους, απαλλάσσοντας εαυτόν τόσο από την ευθύνη των ατυχημάτων όσο και από τα έξοδα. Χωρίς να εκπαιδεύσει ούτε Δημάρχους, ούτε προσωπικό, παράτησε τους πολίτες απροστάτευτους, σε δρόμους άκρως επικίνδυνους τόσο για τη ζωή τους όσο και για τη σωματική τους ακεραιότητα. Τεχνικές υπηρεσίες Δήμων απαρτίζονται από υπαλλήλους ασχέτων ειδικοτήτων έτοιμων να συνταξιοδοτηθούν. Τμήματα Δήμων με ονομασίες όπως «Τμήμα μελετών σήμανσης και σηματοδότησης» είναι παραπλανητικά, μη έχοντας καμία σχέση με το αντικείμενο. Το αποτέλεσμα, ελλιπής μεν κάθετη σήμανση, ανύπαρκτη δε οριζόντια. Τολμώντας δε να αποταθείς στην περιφέρεια στην οποία υπάγεται κάποιος Δήμος για να εκφράσεις τα παράπονά σου, βρίσκεσαι προ απροόπτων αντιδράσεων, που μοιάζουν με ταινία τύπου «η κυρά μας η μαμή».

Οι Νομαρχίες από άγνοια αναθέτουν έργα συντήρησης δρόμων ταχείας κυκλοφορίας σε εταιρείες οι οποίες ξέρουν μόνο να ασφαλτοστρώνουν, χωρίς να έχουν καμία σχέση με οδική ασφάλεια. Θλιβερό αποτέλεσμα οι δρόμοι μας να έχουν τόσο ερασιτεχνική σήμανση όσο και σηματοδότηση.

Το Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών, το κατ’ εξοχήν αρμόδιο Υπουργείο που θα έπρεπε να ασχολείται με οδική ασφάλεια, δεν συμπεριλαμβάνει καν στην ονομασία του τη φράση οδική ασφάλεια. Ακόμα ένα δείγμα της μη αναπτυγμένης συνείδησης οδικής ασφάλειας του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος. Το αντικείμενο δε των διαφόρων τμημάτων του εν λόγω Υπουργείου που περιέχουν την λέξη οδική ασφάλεια, στην πράξη δεν συνάδει με την ονομασία τους.

Η διαμορφωμένη έννοια οδικής ασφάλειας και τήρησης του Κ.Ο.Κ. στο μυαλό των «αρμοδίων», περιορίζεται στην μη οδήγηση υπό την επήρεια οινοπνεύματος, στην μη παραβίαση της φωτεινής σηματοδότησης και του ορίου ταχύτητας, στη χρήση ζώνης ασφαλείας, κράνους και γενικά στην τήρηση των άρθρων του Κ.Ο.Κ. που αφορούν τους απλούς πολίτες.

Τα οποιαδήποτε άρθρα του Κ.Ο.Κ. τα οποία παραβιάζει το ίδιο το κράτος, περνούν απαρατήρητα, χωρίς να τίθεται θέμα ούτε προστίμου, μήτε ευθύνης. Π. χ το άρθρο 10 το οποίο αναφέρεται στη σήμανση και σηματοδότηση και το άρθρο 5 το οποίο αναφέρεται στις διαγραμμίσεις, τις οποίες οι περισσότεροι υπεύθυνοι τόσο του ΥΠΕΧΩΔΕ όσο και των Δήμων θεωρούν σαν ένα είδος προαιρετικής διακόσμησης, ένα είδος… graffiti στο οδόστρωμα.

Και όμως ασφαλής διέλευση δρόμων δεν υπάρχει χωρίς οριζόντια σήμανση. Με την οριζόντια σήμανση καθορίζονται αυστηρά οι τοποθεσίες όπου μπορούν να κινηθούν τόσο τα οχήματα όσο και οι πεζοί. Με τα διάφορα σύμβολα στο οδόστρωμα προετοιμάζεται ο διερχόμενος οδηγός. Η οριζόντια σήμανση είναι αυτή που προλαμβάνει το ατύχημα και όχι μία πινακίδα η οποία όταν ξαφνικά κάνει την εμφάνισή της ίσως είναι πολύ αργά.

Το 82% των ατυχημάτων γίνεται σε γειτονιές των πόλεων λόγω του υπερβολικού αριθμού τροχοφόρων και πεζών, λόγω των πολλών χτισμάτων, των παράνομα παρκαρισμένων αυτοκινήτων που πολλές φορές δεν αφήνουν τον οδηγό να αντιληφθεί πού υπάρχει δρόμος και πού όχι. Τα περισσότερα από αυτά θα μπορούσαν να αποφευχθούν όχι μόνο αν μειωνόταν το όριο ταχύτητας στις πυκνοκατοικημένες περιοχές, αλλά και εάν το κράτος τηρούσε μερικές απλές και ανέξοδες παραγράφους του άρθρου 5 του Κ.Ο.Κ. «Η αναγραφή μιας συνεχούς γραμμής επί του πλάτους της λωρίδας κυκλοφορίας, η οποία καθορίζει τη θέση προ της οποίας οι οδηγοί είναι υποχρεωμένοι να διακόψουν την πορεία τους λόγω της πινακίδας του stop. Στα πιο επικίνδυνα σημεία ένα αναγραφόμενο stop στο οδόστρωμα».

Κανένας δεν αμφιβάλλει ότι η νέα γενιά πρέπει να εκπαιδευτεί, τα παιδιά να διδάσκονται πώς να κυκλοφορούν στους δρόμους. Τα πάρκα όμως κυκλοφοριακής αγωγής τα οποία διαθέτουν ορισμένοι μόνο Δήμοι, δεν εξυπηρετούν σε τίποτα, όταν τα παιδιά διαπιστώνουν ότι οι ωραίες προς το παρόν φρεσκοβαμμένες διαβάσεις πεζών βρίσκονται μόνο εκεί. Δεν εξυπηρετούν σε τίποτα εάν τα παιδιά τα επισκέπτονται μόνο για μία φορά, όπως ακριβώς επισκέπτονται ένα μουσείο ή ένα ζωολογικό κήπο.

Οι μεγαλύτεροι μαθητές Λυκείων, πρέπει εκτός από κυκλοφοριακή αγωγή, να διδάσκονται, να αναλύουν και να κρίνουν τα άρθρα του ισχύοντα Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας από ειδικούς και όχι από καθηγητές άσχετους με το αντικείμενο. Να βλέπουν βιντεοσκοπήσεις με δρόμους άλλων χωρών με σωστή σήμανση και σηματοδότηση, για να μπορούν να κάνουν την σύγκριση με τους δικούς μας. Να μαθαίνουν ποια συστήματα απόκτησης διπλώματος οδήγησης ισχύουν σε άλλες χώρες και να τα συγκρίνουν με το δικό μας. Να παρουσιάζουν εργασίες και εισηγήσεις για μείωση των τροχαίων ατυχημάτων στην Ελλάδα.

Εκπαίδευση όμως για ανάπτυξη συνείδησης οδικής ασφάλειας χρειαζόμαστε όλοι. Όχι μόνο τα παιδιά. Είναι παράλογο να συνεχίσουμε να σκοτωνόμαστε μέχρι να μεγαλώσει η επόμενη γενιά.

Το Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών, σε συνεργασία με το ΥΠΕΧΩΔΕ και την Διεύθυνση Τροχαίας, θα μπορούσαν να παρουσιάζουν τουλάχιστο μια φορά την εβδομάδα σε κρατικό κανάλι, εκπομπή που να αφορά την οδική ασφάλεια. Στην εκπομπή θα πρέπει να είναι πάντα παρόντες τόσο εκπρόσωποι των εν λόγω Υπουργείων, όσο και της Διεύθυνσης Τροχαίας. Θα μπορούσε να είναι καλεσμένοι συγκοινωνιολόγοι, καθηγητές και ειδικοί στο θέμα οδική ασφάλεια, υπεύθυνοι διαφόρων τμημάτων Δήμων, Περιφερειών και Νομαρχιών. Να γίνονται συζητήσεις, στις οποίες θα μπορούσαν οι τηλεθεατές να παρεμβαίνουν, να ρωτούν, να εισηγούνται ή να καταγγέλλουν. Να προσκαλούνται αρμόδιοι από τα αντίστοιχα Υπουργεία άλλων χωρών, που να μας πληροφορούν για τις πολιτικές που έχουν εφαρμόσει στις χώρες τους για μείωση των τροχαίων ατυχημάτων, για να ενημερωθούμε, να κρίνουμε και να απαιτήσουμε. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι χρειαζόμαστε τη βοήθεια των χωρών αυτών και να σταματήσουμε τους εγκληματικούς πειραματισμούς εις βάρος της ανθρώπινης ζωής και σωματικής ακεραιότητας.

Θα μπορούσαν να βιντεοσκοπηθούν από διάφορες Σχολές, οι διδασκαλίες μαθημάτων σχετικές με οδική ασφάλεια εν ώρα μαθήματος, οι οποίες να προβάλλονται στα πλαίσια αυτών των εκπομπών. Π. χ. διδασκαλίες από το τμήμα συγκοινωνιολόγων των διαφόρων Πολυτεχνείων, τμημάτων Τ.Ε.Ι. και Ι.Ε.Κ. Επίσης τα μαθήματα όπως διδάσκονται στους εκπαιδευτές οδήγησης. Μάλιστα, θα μπορούσαν να βιντεοσκοπηθούν και να μεταφραστούν στην Ελληνική γλώσσα, η διδασκαλίες παρόμοιων μαθημάτων από αντίστοιχες Σχολές της Σουηδίας, Ολλανδίας, Μ. Βρετανίας και άλλων Ευρωπαϊκών χωρών, οι οποίες έχουν τόσο μειωμένο αριθμό τροχαίων ατυχημάτων όσο και άριστη σήμανση.

Να γίνεται μέσω αυτής της εκπομπής εκπαίδευση με ειδικά σεμινάρια, του προσωπικού των τμημάτων των διαφόρων Δήμων που ασχολούνται με μελέτες σήμανσης και σηματοδότησης.

Στην εκπομπή, τηρουμένων φυσικά των απαραίτητων κανόνων δεοντολογίας, θα μπορούσε να γίνεται αναφορά σε διάφορες περιπτώσεις τροχαίων ατυχημάτων, με συνεντεύξεις ανθρώπων που έχουν εμπλακεί σε ατυχήματα, που έχουν χάσει αγαπημένα τους πρόσωπα ή έχουν μείνει ανάπηροι από ατυχήματα. Ως εκ τούτου, να υποδεικνύεται στους πολίτες τι θα μπορούσαν να κάνουν για να τα αποφύγουν. Μπορεί αυτή η αναφορά να είναι δυσάρεστη. Είναι καλύτερα, από το να ζούμε με την ψευδαίσθηση ότι δεν υπάρχουν ούτε ατυχήματα, ούτε θύματα, ούτε ανάπηροι. Είναι προτιμότερο να μαθαίνουμε και να διδασκόμαστε, για να μπορέσουμε να αποτρέψουμε όσο γίνεται τη δυσάρεστη και σκληρή πραγματικότητα.

Με την εκπομπή αυτή θα επιτευχθεί ο πολυσυζητημένος συντονισμός των διάφορων εμπλεκόμενων φορέων για μια σωστή πολιτική αποφυγής των τροχαίων ατυχημάτων. Θα αναπτυχθεί η οδική συνείδηση μικρών και μεγάλων, απλών πολιτών και κυβερνώντων, με αποτέλεσμα την επίτευξη σωστής οδικής συμπεριφοράς, σωστής αστυνόμευσης, αλλά και σωστής σήμανσης και σηματοδότησης των δρόμων μας, με επακόλουθο την κατάταξή μας στις καλύτερες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο αφορά τα τροχαία ατυχήματα και όχι στις χειρότερες όπως είμαστε σήμερα.

Τόσο η οδική συμπεριφορά όσο και η ανεπτυγμένη συνείδηση ασφάλειας, είναι στοιχεία πολιτισμού μιας χώρας και είναι άδικο να αφήνουμε άλλους λαούς να μας κρίνουν βασιζόμενοι σ’ αυτά τα στοιχεία.

Εισηγήσεις μου οι οποίες αφορούν τη σχολική εκπαίδευση έχουν αποσταλεί με επιστολή στον πρόεδρο του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου κύριο Βλάχο αρ. πρωτοκόλλου 139, καθώς και στον Υπουργό Παιδείας κύριο Στυλιανίδη αρ. πρωτοκόλλου 16 8/01/08. Εισηγήσεις μου που αναφέρονται στην εκπαίδευση των τμημάτων μελετών σήμανσης των διαφόρων Δήμων έχουν αποσταλεί με επιστολή μου στον Υπουργό Εσωτερικών κύριο Προκόπη Παυλόπουλο αρ. Πρωτοκόλλου 1269 26/03/08. Εισηγήσεις μου που αναφέρονται στην ανάπτυξη συνείδησης οδικής ασφάλειας μέσω τηλεοπτικών εκπομπών έχουν αποσταλεί στον Υπουργό Μεταφορών και Επικοινωνιών κύριο Κωστή Χατζηδάκη αρ. Πρωτοκόλλου 56 8/01/08, στον Υπουργό ΥΠΕΧΩΔΕ κύριο Γεώργιο Σουφλιά αρ. πρωτοκόλλου 2138 15/01/2008, στον Υπουργό Επικρατείας κύριο Θεόδωρο Ρουσόπουλο αρ. Πρωτοκόλλου 8274 24/03/08, στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής αρ. Πρωτοκόλλου 1017/5/6 Α 24/12/07, στη Γενική Διεύθυνση Παραγωγής Προγράμματος της ΝΕΤ και ΕΤ1 (κύριο Ζωγόπουλο) αρ. πρωτοκόλλου 40 18/01/08, στη Διεύθυνση Παραγωγής Προγράμματος της ΝΕΤ (κύριο Γόντικα) αρ. Πρωτοκόλλου 735 20-3-08/2, καθώς και στους Διευθυντές Παραγωγής Προγράμματος των ιδιωτικών καναλιών ΑΝΤ1 (κύριο Λάτσιο), ALTER (κύριο Χαλάτση), ALPHA (κυρία Σασλόγλου) και MEGA (κύριο Μπούτο)

Χαραλαμπίδου Χρυστάλλα
Ζωγράφου

Μάρτιος 2008

Το άρθρο έχει αποσταλεί μαζί με άλλες εισηγήσεις μου για ανάπτυξη οδικής συνείδησης σχεδόν σε όλα τα μέλη του Ελληνικού και Κυπριακού Κοινοβουλίου, σχεδόν σε όλα τα μέλη της Ελληνικής και Κυπριακής Κυβέρνησης, στον κ. Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, στον κ. Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, σε Ευρωβουλευτές, σε αρχηγούς κομμάτων, σε Τμηματάρχες και Διευθυντές τμημάτων του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών, Υπουργείου Εσωτερικών, Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, Διεύθυνση Τροχαίας και Αρχηγείο Ελληνικής και Κυπριακής Αστυνομίας, στο Ινστιτούτο Οδικής Ασφάλειας ΙΟΑΣ "Πάνος Μυλωνάς", Διευθυντές Παραγωγής Προγράμματος καθώς και Διευθυντές Ειδήσεων και Ενημέρωσης Κρατικών και Ιδιωτικών ραδιοτηλεοπτικών καναλιών, παρουσιαστές νυχτερινών δελτίων ειδήσεων, παρουσιαστές πρωινών και άλλων εκπομπών, σχεδόν σε όλους τους Δήμους, Νομαρχίες και Περιφέρειες της χώρας, σε πολλούς εκπαιδευτές οδήγησης, σε πολλά περιοδικά και πολλές εφημερίδες.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ, ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΤΡΟΧΑΙΑΣ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

Εκλογές και Συνείδηση Ασφάλειας

Εκλογές και

Συνείδηση ασφάλειας

Αναρωτιέται κανείς σε ποιο βαθμό ο λαός αυτός έχει ανεπτυγμένη συνείδηση ασφάλειας, όταν ακόμα και κατά τη διάρκεια προεκλογικής περιόδου, κανένας αρχηγός πολιτικού κόμματος δεν ανέφερε μέτρα προστασίας τα οποία θα έπρεπε να ληφθούν, για να απαλλαγεί η χώρα από τη σημερινή μάστιγα που λέγεται τροχαίο ατύχημα. Και το χειρότερο απ’ όλα, ούτε οι πολίτες το απαίτησαν.

Αναρωτιέται επίσης κανείς τι θα γινόταν, αν τα θύματα των 1494 νεκρών και 2056 βαριά τραυματιών του 2006 ήταν όλα θύματα μιας ημέρας ή μιας εβδομάδας. Θα αναζητούσαμε ευθύνες, θα απαιτούσαμε προληπτικά μέτρα, τα κανάλια θα παρουσίαζαν ατέλειωτα δελτία ειδήσεων. Οι νεκροί αυτοί και οι βαριά τραυματίες συμπεριλαμβανομένων και αυτών που έμειναν ανάπηροι, έχουν σκορπίσει πόνο και δυστυχία σε δεκάδες ανθρώπους γύρω τους. Αυτός ο ίδιος πόνος, η ίδια δυστυχία και τα ίδια ψυχολογικά προβλήματα κυρίως σε παιδιά, σκορπίζονται κάθε χρόνο με τον ίδιο περίπου αριθμό θυμάτων.

Περίπου 75.000 νεκρούς και περισσότερους από 1.200.000 τραυματίες από το 1965 έως το 2000 είναι ο απολογισμός των θυμάτων σε τροχαία. Ο συνολικός αριθμός νεκρών και τραυματιών στην Ελλάδα από τους δύο Παγκοσμίους πολέμους, τους Βαλκανικούς και της Κύπρου, είναι μικρότερος από το συνολικό αριθμό νεκρών από τροχαία μεταξύ του 1965 και του 2000.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Διεύθυνσης Τροχαίας, οι νεκροί σε τροχαία ατυχήματα από το 1990 έως το 2005 σ’ ολόκληρη την Επικράτεια είναι 31.246, οι σοβαρά τραυματίες 56.224, οι δε ελαφρά 407.493. Οι Ελληνικοί δρόμοι είναι κυριολεκτικά ένα πεδίο μάχης με θύματα περισσότερα από αυτά των πολέμων. Εμείς όμως, έχουμε την ψευδαίσθηση ότι ζούμε σε μία χώρα ειρηνική και ότι δεν είμαστε φιλοπόλεμοι.

Δεν είναι δυνατόν οι εκάστοτε κυβερνώντες αυτής της χώρας να έχουν συνείδηση ασφάλειας, όταν περνώντας καθημερινά από δρόμους γεμάτους παγίδες, με ελλιπή και υποτυπώδη σήμανση, χωρίς διαγραμμίσεις, δεν βλέπουν και δεν συνειδητοποιούν τον κίνδυνο.

Δεν είναι δυνατόν ο ίδιος ο Πρωθυπουργός μας να πιστεύει και να δηλώνει ότι η Ελλάδα είναι μία χώρα «ασφαλής», όταν η χώρα μας κατατάσσεται στις χειρότερες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο αφορά τα θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα. Όταν γίνεται σύσταση σε Ευρωπαίους τουρίστες από τη χώρα τους να μην κάνουν τουρισμό με αυτοκίνητο στην Ελλάδα, όπως ακριβώς γίνεται σύσταση σε μας να μην τρώμε εκτός ξενοδοχείου σε ορισμένες τριτοκοσμικές χώρες. Όταν δεν υπάρχουν όχι μόνο ναυαγοσώστες αλλά ούτε και σημαδούρες στις παραλίες μας.

Η ουσία και η λύση των προβλημάτων βρίσκεται σίγουρα στην πρόληψη και όχι στον απολογισμό. Έννοιες τις οποίες τάχα όλοι καταλαβαίνουμε μετά από μεγάλες τραγωδίες. Τις μέρες που θρηνούμε θύματα μετά από πυρκαγιές, παιδιά που έπεσαν θύματα ασυνείδητων στο πέταλο του Μαλιακού, μαθητές που έπεσαν θύματα τροχαίων και έμειναν ανάπηροι ενώ γύριζαν ξέγνοιαστα από το σχολείο, νέους που ασχολήθηκαν με sports στις όχθες ποταμών.

Ζωγράφου
Σεπτέμβριος 2007

Χαραλαμπίδου Χρυστάλλα

Το άρθρο έχει αποσταλεί σαν διαμαρτυρία σχεδόν σε όλα τα μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Από: ak@apkaklamanis.gr
Αποστολή: Thursday, October 11, 2007 2:40 P
Προς: chrystalla@tellas.
Θέμα: ΑΠΑΝΤΗΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Σας ευχαριστώ θερμά για το ηλεκτρονικό σας μήνυμα.
Συμφωνώ απολύτως μαζί σας. Το ζήτημα της οδικής ασφάλειας πρέπει να απασχολήσει ολόκληρο τον πολιτικό κόσμο, αλλά και την ελληνική κοινωνία, με στόχο την καλλιέργεια και στη χώρα μας μιας νέας «συνείδησης ασφάλειας», όπως επισημαίνετε και στο άρθρο σας.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΧΡ. ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ
ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΠΑΣΟΚ Β’ ΑΘΗΝΑΣ
πρ. ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

www.apkaklamanis.gr

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Από: Michalis Chrisochoidis [michalis@chrisochoidis.gr]
Αποστολή: Friday, October 05, 2007 7:23 PM
Προς: chrystalla@tellas.gr
Θέμα: Οδική Ασφάλεια

Αγαπητή κα. Χαραλαμπίδου,

Το ζήτημα της οδικής ασφάλειας αποτέλεσε μια από τις βασικές προτεραιότητές μου και ως Υπουργού Δημόσιας Τάξης την περίοδο 1999-2003. Σας θυμίζω το πρόγραμμα ΚΑΘ’ ΟΔΟΝ του οποίου υπήρξα εμπνευστής και τη συγκεκριμένη περίοδο είχε συμβάλει σε πολύ σημαντική μείωση θανάτων και τραυματισμών από τροχαία. Επιθυμώ να αναπτύξω δράση για το ζήτημα αυτό και ως Βουλευτής της Β΄ Αθηνών. Εσείς εμπλέκεστε σε κάποια ομάδα πολιτών που ασχολείται με το εν λόγω θέμα; Αν ναι, θα με ενδιέφερε να έρθουμε σε επαφή και να αναζητήσουμε μαζί κοινούς τρόπους δράσης ώστε το σημαντικό αυτό ζήτημα να μπει ακόμη πιο επιτακτικά στη δημόσια ατζέντα όπως και την ατζέντα των κομμάτων.

Φιλικά,
Μιχ. Χρυσοχοϊδης
Υγ. Αν θέλετε επικοινωνείτε μαζί μου σε αυτή την ηλεκτρονική διεύθυνση.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Από: Φώτης Κουβέλης [kouvelis@activenet.gr]
Αποστολή: Monday, October 08, 2007 2:22 PM
Προς: chrystalla@tellas.gr

Κυρία Χαραλαμπίδου,

Ευχαριστώ για το μήνυμα – διαμαρτυρία που μου στείλατε, καθώς και για το σχετικό άρθρο σας.

Είναι ορθή η επισήμανσή σας. Όμως δεν είναι το μόνο θέμα που δεν συζητήθηκε προεκλογικά, χωρίς βέβαια αυτό να αποτελεί δικαιολογία. Επανειλημμένα έχω αναδείξει το ζήτημα στη Βουλή, στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου.

Το ίδιο θα πράξω και τώρα.

Με τιμή
Φώτης Κουβέλης

Φώτης Κουβέλης
Βουλευτής Β’ Περιφέρειας Αθήνας
Κρϊεζώτου 4, 106 71 Αθήνα
e-mail kouvelis@activenet.gr kouvelis@parliament.gr

Η Αθήνα πρέπει να ρυμοτομηθεί από την αρχή

Η Αθήνα πρέπει να ρυμοτομηθεί από την αρχή

Η Αθήνα όπως και άλλες Ελληνικές πόλεις, αναπτύχθηκαν με πολύ γρήγορους ρυθμούς χωρίς προδιαγραφές, χωρίς να προβλέπεται ούτε η ασφάλεια των κατοίκων μήτε οι διάφορες ανθρώπινες ανάγκες τους.

Οπουδήποτε όμως στοιβάζεται πέραν του φυσιολογικού ορίου κόσμος και αντικείμενα, είτε αυτό είναι ιδιωτικής χρήσεως αυτοκίνητο, είτε λεωφορείο, είτε πλοίο, είτε τρένο, είτε αεροπλάνο, είτε κέντρο διασκέδασης είτε σχολείο κ.τ.λ. είναι αδύνατο να τηρηθούν τα απαραίτητα μέτρα ασφάλειας.

Το 82% των ατυχημάτων γίνεται σε γειτονιές των πόλεων λόγω του υπερβολικού αριθμού τροχοφόρων και πεζών. Με το παραμικρό λάθος του οδηγού κάθε τροχοφόρου ή πεζού, υπάρχει πάρα πολύ μεγάλη πιθανότητα εμπλοκής σε ατύχημα. Το 30% των νεκρών από τροχαία ατυχήματα στην Ελλάδα είναι πεζοί. Το δε 50% αυτών των πεζών είναι παιδιά και έφηβοι, σύμφωνα με στοιχεία της τροχαίας Αθηνών.

Ειδικά η Αθήνα είναι πια ακατάλληλη και υποβαθμίζει το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων.
Είναι ένας μεγάλος χώρος διασκέδασης χωρίς έξοδο κινδύνου.
Είναι ένα αεροπλάνο που ταξιδεύει με τριπλάσιο αριθμό επιβατών από ότι επιτρέπουν τα μέτρα ασφάλειας.

Δεν χωράμε. Έχουμε στοιβαχτεί. Κινδυνεύουμε.
Είναι αδύνατο να τηρηθούν τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας σε περιπτώσεις θεομηνιών ή άλλων έκτακτων αναγκών. Σε μία σεισμογενή χώρα όπως η Ελλάδα είναι επικίνδυνο να ζουν μέσα στην Αθήνα και τα προάστια τόσα εκατομμύρια άνθρωποι.

Τα νοσοκομεία αδυνατούν να καλύψουν τις ανάγκες μας.

Είναι αδιανόητο να πεθαίνει κόσμος μόνο και μόνο επειδή δεν μπορεί να φτάσει εγκαίρως το ασθενοφόρο λόγω κυκλοφοριακής συμφόρησης!!!

Είναι έγκλημα να μεγαλώνουν παιδιά σε κλουβιά χωρίς χώρο για παιχνίδι κάτω από συνθήκες αρρωστημένες που μόνο ψυχολογικά προβλήματα μπορούν να τους δημιουργήσουν.

Είναι ψυχοφθόρο να στοιβάζεσαι όρθιος στα διπλά λεωφορεία, να μην μπορείς να περπατήσεις σε πεζοδρόμιο, το οποίο έχει καταντήσει είδος πολυτελείας διακοσμημένο με νεραντζιές, να γυρίζεις στο σπίτι σου και να περιφέρεσαι για ώρες μέχρι να βρεις χώρο για στάθμευση.

Είναι αφύσικο να αναπνέουμε περισσότερο καυσαέριο απ’ ότι οξυγόνο.

Το καλοκαίρι εκτός από το πρόβλημα υπερθέρμανσης που δημιουργείται λόγω τσιμέντου, ζούμε κυριολεκτικά σε θάλαμο αερίων.

Η ΔΕΗ αδυνατεί πια να αντεπεξέλθει με τις ανάγκες μας.

Δεν αντέχουν οι αποχετεύσεις σε περίπτωση έντονης βροχής.

Δεν μας αρκεί το νερό στις περιόδους λειψυδρίας.

Δεν μπορούν πια ούτε οι χωματερές να απορροφήσουν τα σκουπίδια μας με τις ανάλογες επιπτώσεις στην υγεία μας.

Η αποκέντρωση της Αθήνας και των πυκνοκατοικημένων προαστίων, καθώς και το κυκλοφοριακό πρόβλημα, δεν λύνονται ούτε με την μεταφορά διαφόρων δημόσιων οργανισμών λίγο πιο έξω από το κέντρο, ούτε με λεωφορειολωρίδες και με σακάτεμα δρόμων και πλατειών για δημιουργία νέων γραμμών του τραμ, ούτε με είσπραξη διοδίων, όταν η ρυμοτομία της πόλης και των προαστίων παραμένει η ίδια. Σε λίγα χρόνια θα κατοικηθεί όλη η Αττική και η πνιγμένη στον πληθυσμό καυσαέριο και κίνηση Αθήνα θα παραμείνει ακριβώς η ίδια. Διότι εδώ δυστυχώς ισχύει ο νόμος των «συγκοινωνούντων δοχείων». Οι σημερινοί κάτοικοι των Αθηνών και προαστίων, ανερχόμενοι οικονομικώς, εγκαταλείπουν τις σημερινές συνοικίες και βγαίνουν προς άλλες περιοχές της Αττικής πουλώντας τα διαμερίσματά τους στις οικονομικά χαμηλότερες ομάδες πληθυσμού. Αυτές με τη σειρά τους θα πουλήσουν σε μερικά χρόνια κατά τον ίδιο ακριβώς τρόπο τα δικά τους διαμερίσματα σε πάλι οικονομικά χαμηλότερες τάξεις. Το αποτέλεσμα, οι σημερινές συνοικίες οι οποίες ως γνωστό έχουν παλιά μικρά διαμερίσματα, ημιυπόγεια , υπόγεια κ.τ.λ. θα καταληφθούν σε μερικά χρόνια παντελώς από ομάδες αλλοδαπών μεταναστών. Και όποιος ισχυριστεί ότι δεν είναι ρατσιστής και δεν τον ενοχλεί το γεγονός ότι δεν θα βλέπει πια Έλληνες στα παλιά προάστια των Αθηνών, ούτε κι αν καταντήσουν άνδρα παρανομίας, ψεύδεται. Ήδη στις παλιές συνοικίες της Αθήνας άρχισε να φουντώνει το έγκλημα σε διάφορες μορφές.

Η λύση είναι η απαγόρευση της περαιτέρω οικοδόμησης και ανοικοδόμησης σε πολλές περιοχές και η απαλλοτρίωση. Πρέπει τόσο η Αθήνα και τα προάστια όσο και άλλες πυκνοκατοικημένες πόλεις της Ελλάδας, να ρυμοτομηθούν από την αρχή. Δεν γίνεται πια να δίνονται άδειες οικοδομής για να εξυπηρετούνται διάφορα συμφέροντα των Δήμων.

Θ’ άπρεπε να γίνουν σχέδια, ούτως ώστε με τα χρόνια να γίνουν πόλεις ανθρώπινες, με πεζοδρόμια κ.τ.λ. Δεν επιτρέπεται εκεί που κατεδαφίζεται μία πολυκατοικία που κατά λάθος χτίστηκε σε πολύ ακατάλληλη και επικίνδυνη θέση, να δίνεται άδεια για να ξαναχτιστεί από την αρχή. Η κυβέρνηση θα ‘πρεπε να υιοθετήσει μία μακροχρόνια πολιτική σύμφωνα με την οποία να δεσμεύονται οι παλιές ακατάλληλες πολυκατοικίες και τα λιγοστά παλιά σπιτάκια , τα οποία να απαλλοτριώνει σιγά-σιγά. Το μέτρο αυτό επιβάλλεται. Προϋποθέτει μεγάλη δαπάνη; Το οικονομικό και κοινωνικό κόστος των νεκρών, τραυματιών και υλικών ζημιών των τροχαίων ατυχημάτων στην Ελλάδα πλησιάζει τα 3 δις € ετησίως. Οι κυβερνώντες ας αστυνομεύσουν σωστά αυτή τη χώρα και όχι να περιοριστούν μόνο στην αύξηση των προστίμων στα χαρτιά, ας πατάξουν αυτή την κατάρα που λέγεται τροχαίο ατύχημα, για να μπορέσουν να την καλύψουν. Οι Έλληνες πρέπει να προσαρμοστούν με την ιδέα αυτής της πολιτικής όπως ακριβώς προσαρμόστηκαν με την έννοια του διατηρητέου και της δεσμεύσεως των οικοπέδων λόγω αρχαιολογικών ευρημάτων. Όλα τα υπόλοιπα μέτρα είναι προσωρινά, δίνουν παράταση στο πρόβλημα για ελάχιστο χρονικό διάστημα και δημιουργούν άλλα σοβαρότερα προβλήματα..

Ζωγράφου
Ιούλιος 2007

Χαραλαμπίδου Χρυστάλλα